344

یک وقت‌ها هم آدمی می‌خواهد بگوید بیا، بیا تا که لبخندی شیرین به صورتت بزنم، ذوق و شوقی را که در چشمانم هست را ببینی و بدانی که هیچ کدامشان را با نوشته‌ها بلد نیستم بگویم، کاش فقط این‌ها را که بخاطر ماهیت وجودیت است را می‌دیدی. حیف که نمی‌توان گفت.