از سر كار تازه رسيده بودم…
گفتم گريه كردى؟
گفت نه.
گفتم فقط اشك ريختى؟
گفت نه.
گفتم چشات نشتى داشتن؟
انگار كه يه پق كوچولوى خنده كرده باشه و باز چشماشو پاك كرده باشه.
شوخى كردم باهاش، گفت الان وقت مزاح نيست.
نشستم پاى درددلش، حرفاشو گوش دادم، آرومش كردم…
يخ كرده بود از سرما، پاييزم آخه انقدر سرد مى شد؟
از يه ناحيه ى ديگه شروع كردم به حرف زدن و بحث هاى ديگه رو پيش كشيدن، به يه جايى رسيد انقدر خنديده بود لپاش گل انداخته بود، انقدر گرمش شده بود كه مدام تكرار مى كرد واى چقدر گرمم شده.
چقدر خوب بودن خنده هاش…