حوصلهی باز کردن بلاگر رو ندارم و از طرفی هم به محض باز کردن بلاگر کلی از تنظیمات گوگلریدرم بهم میریزه، رو همین حساب ترجیح میدم از طریق همین ایمیل پست بزنم و خب این رو فقط در ادامهی پست قبلی دلم میخواد بنویسم:
حتا یادمه کی و کجا اون حس به وجود اومد، تو خیابون شریعتی بودم، تابستون پارسال بود، فکر کنم اواخر تیر یا اوایل مرداد بود، پایینتر از سید خندان، یه پارکی هست، فک کنم اسمش اندیشهست، از اونجا اومده بودم توی شریعتی منتظر تاکسی بودم، میخواستم تا خود میدون قدس برم که برم خونهی مامانبزرگم، یادمه حتا از همین شلوار جینهای آبی که چنتا عین همدیگهش رو دارم رو پوشیده بودم و یه پیرهن چارخونه هم تنم بود، گرمای اون روز رو هم یادمه، یادمه واس این داشتم میرفتم خونهی مامانبزرگ چون داییم از کانادا اومده بود و من هنوز ندیده بودمش. از یه گالری نقاشی برمیگشتم... بس است.