۱۳۹۳ خرداد ۷, چهارشنبه

510

يه طورى شونه م گرفته كه واس اينكه بش توجه نكنم پاهامو تو هوا تكون مى دم.
ماه كيريه اين خرداد، اون از پارسال، اين از امسال

۱۳۹۳ خرداد ۳, شنبه

509

مى گفت يادت هست ز... يه دوست داشت، اسمش ل... بود؟
گفتم آره، چطورى ممكنه يادم بره؟ اسم و قيافه ش هم يادم بره، خيلى چيزاى ديگه ش يادم نمى ره...
پريد وسط حرفم گفت خيله خب حالا نمى خواد وارد جزيات شى.
گفتم چطور شده حالا؟
گفت يادته ل... تعريف مى كرد كه يه دفه كه داداشش ز... رو ديده بود، با هم سلام عليك و احوالپرسى كرده بودن، بعد داداشه بعدن به ل... گفته بود كه چرا ز... اينطورى حرف مى زنه؟
گفتم خو...
گفت ل... مى گفت داداشش گفته بعد كه ز... ازش تو ايستگاه اتوبوس جدا شده، انقد بهم ريخته كه گرفته نشسته تو ايستگاه تا نفسش جا بياد.
جريان يادم اومده بود و بخاطر همين نيشم باز شده بود، گفتم خو من ديگه انقد تو زندگيم با ز... حرف زدم متوجه اون حالت بخصوص صحبت كردنش نمى شم، تازه الان لحن حرف زدنش صددرصد متفاوت شده، كلى سال از اون موقع مى گذره بابا، از اون موقع ازدواج كرده و فيلان و اينا.
گفت حالا داستان توام كه مى گى فقط با سلام گفتنش مى خواى برى بغل بگيريش همينه.
گفتم نه، تو حاليت نيس، جريان دوست داشتن با لحن عشوه دار خيلى فرق داره، كارى كه اين دو تا با آدم مى كنه خيلى با هم فرق مى كنه.
يه صداى هوم از لباش در اومد فقط.

۱۳۹۳ اردیبهشت ۲۶, جمعه

508

حرف هاى معمولى مى زنيم
روزمرگى
چه مى كنى و چه مى كنم ها
انقدر دلم مى خواد قربون صدقه ش برم كه انگار نقل و نبات مى ريزه از لباش...

۱۳۹۳ اردیبهشت ۲۴, چهارشنبه

507

كامى كى را دور ريختم.
از هر جايى كه يادم بود حذفش كردم.
ديگه دلم نمى خواد حرف بزنم راجبش كه چرا...
ذهن ديگران هم خود به خود عادت مى كنه، نكرد هم گوشزد خواهم كرد.
تا كه صدام نكنن.
غمگينم.
انقدر اين دو روز رو به الكى خوش بودن سر كرده ام كه به خودم هم تلقين شه.
انقدر نقش بازى كردم تا كه عمرن كسى بفهمه توم چه خبره.
اما الان زده بالا.
با كار خفه نكردن خودم و خسته نشدن تو روز تعطيل باعث شده اين وقت شب حالم بهم بريزه.
از تو يكى انگار داره مى خورتم.
لعنت.
لعنت به همه ى تلخندايى كه اين روزا تحويل مى گيرم.