۱۳۸۸ آبان ۹, شنبه

Within Temptation - Swan Song

اگه ترجمه ی کار ایراد داره، سخت نگیرین. آخه کار خودمه.

Winter has come for me, can't carry on
زمستان برای من آمده، نمی توانم ادامه بدهم
The chains to my life are strong but soon they'll be gone
رشته های زندگی من محکمند، اما بزودی از هم خواهند گسست
I'll spread my wings one more time
من یک بار دیگر بال هایم را خواهم گسترد

Is it a dream?
آیا این یک رویاست؟
All the ones I have loved calling out my name
همه ی آن هایی که دوستشان دارم، اسم مرا صدا می زنند
The sun warms my face
خورشید صورتم را گرم می کند
All the days of my life, I see them passing me by
تمام روزهای زندگیم را می بینم که از کنارم می گذرند

In my heart I know I can let go
در اعماق قلبم می دانم که می توانم بگذارم بروند
In the end I will find some peace inside
درآخر، درونم اندکی آرامش خواهم یافت
New wings are growing tonight
بال های تازه امشب رشد می کنند

Is it a dream?
آیا این این یک رویاست؟
All the ones I have loved calling out my name
همه ی آن هایی که دوستشان دارم، اسم مرا صدا می زنند
The sun warms my face
خورشید صورتم را گرم می کند
All the days of my life, I see them passing me by
تمام روزهای زندگیم را می بینم که از کنارم می گذرند

As I am soaring I'm one with the wind
همچنان که اوج می گیرم، با باد یکی هستم
I am longing to see you again, it's been so long
من باز مشتاق دیدار تو هستم، خیلی وقته که ندیدمت
We will be together again
ما دوباره کنار هم خواهیم بود

Is it a dream?
آیا این این یک رویاست؟
All the ones I have loved calling out my name
همه ی آن هایی که دوستشان دارم، اسم مرا صدا می زنند
The sun warms my face
خورشید صورتم را گرم می کند
All the days of my life, I see them passing me by
تمام روزهای زندگیم را می بینم که از کنارم می گذرند



۱۳۸۸ آبان ۸, جمعه

امروز

عجب هشت بازاریه امروز...
یازده سال و یک ما و یک روز پیش هم یه همچین بساطی بود. 77/7/7
هفت عدد خیلی تاپیه، ولی من همیشه هشت رو بیشتر دوس داشتم، یادمه اون سال ها یه برنامه ای از صداوسیما پخش میشد که اسمش هم یادم نیس، مثلا واسه نوجوون ها بود.. بعد این "حسین رفیعی" هی میومد میگفت: هبتِ هبتِ هبتادوهبت...

همیشه از قدیم این حس رو داشتم که وقتی یک روز توی ایران از لحاظ تاریخ و اینا خیلی خاص میشه، جزو مسخره ترین و کسل کننده ترین روزها میشه، خصوصا اگر که جمعه هم باشه.
حالا یازده سال و یک ماه و یک روز دیگه هم میشه 99/9/9 البته به پای 1999/9/9 که نمی رسه ولی خوب...
البته امروز رو به خاطر این خیلی خاص می دونن که امام هشتم هم تاریخ تولدش با همین تاریخ مطابقت پیدا کرده..

۱۳۸۸ آبان ۷, پنجشنبه

خدایش بیامرزد

دیروز بعدازظهر دخترعموی بابام فرت...
فکر کنم تو کل عمرم، تعداد دفعاتی که دیده بودمش به دو رقمی نمی رسید.
اون وقت از صبح تا حالا درگیر قبرستون بودم، خسته شدم...

۱۳۸۸ آبان ۳, یکشنبه

هویجوری

چهار و یک دقیقه ی صبح...   تیک تاک
پنجره بازه...
صدای کش کش و خش خش جاروی صفور میاد.
پرده قر می ده، پس باد هم میاد.
مدیا پلیر متال، کلاسیک، پاپ و ... قرقاطی می پخشه.
راننده ی اتولی که داره تو بزرگراه میرونه، گاز رو جوری پر کرده که از سی ثانیه قبل و بعد اینکه رد شد. صدای موتور(یا اگزوزسوراخش) میاد.
همچنین صدای موسیقیش...
پسره تو خواب جابه جا میشه، تختش قیژقیژ می کنه.
کانکشنم میگه که از مرز یک هفته کانکتِ مداوم رد کرده.
گوشی زر می زنه که اس ام اس به لاس وگاس نمیره.
در عوض پیغام دلیوری موفق ارسال ساعت هشت شب(هشت ساعت قبل) به انزلی رو اعلام می کنه.

پ. ن: آمپر زده بالا! می دونم، در عوض کلی شادتر از این چند شب گذشتم.
پ. ن: کلا وقتی با صداش در گوشم زمزمه می کنه، تا کلی ساعت بعدش من به سادگی خودمو لو می دم.

۱۳۸۸ آبان ۲, شنبه

گاهی وقتا یه مدلی می شم که حتی خودم نمی فهمم چه مرگمه...
دقیقا چه غلطی باید بکنم تا حالم Ok بشه، نمی دونم.
این موقع ها حس می کنم مثالٍ خر تو گل گیر کردم، اما هر چی دور و برم رو نگاه می کنم فقط به پوچی می رسم.
نه سمی دارم، نه گوشام درازه. اما یه خورده که بیشتر دقت می کنم انگار که گوش مخملی های اطرافم  زیادتر از قبل شده.

اما اینو هم می دونم که فقط می تونم ساعت ها راه برم و تو تنهاییم غرق بشم.
یا اینکه
روی صندلیم بشینم، سر رو به پشتیش تکیه بدم و اون هم تا جایی که فنرش اجازه می ده خم بشه، یه موسیقی خاص رو بذارمو پشت سر هم فقط همون رو گوش کنم.
فقط گاهی کمتر یا بیشتر طول می کشه...

پ. ن: خر و احمق این روزا خیلی زیاد شده، از قبل خیلی بیشتره.

۱۳۸۸ آبان ۱, جمعه

تنوع

خوب من از اولش هم که تصمیم نداشتم بلاگفا برم، اما از اونجایی که چندتا از دوستان که با هم شروع کردیم بلاگفا رو پیشنهاد دادن، ولی آخرش فقط خودم موندم...
تصمیم گرفتم حالا که تک نفره شدم، آدرسم رو انتقال بدم به اینجا... خیلی از رفقا اومده بودن اینجا، این آخر سر هم که سلمان اومد، منم دیدم تا آرشیوم بیشتر از این نشده کلا نقل مکان کنم که حوصله کنم نظرها رو هم ثبت کنم.
که امشب تموم شد، ولی حیف که نظرها رو نمیشه به تاریخ اصلش گذاشت و همشون به تاریخ بیست و سوم اکتبر ثبت شد.

فعلا همین.

۱۳۸۸ مهر ۲۸, سه‌شنبه

Evanescence - My Immortal

همینطوری عشقم کشید اینو بذارم اینجا... فقط برای اینکه حال کردم...


I'm so tired of being here, Suppressed by all my childish fears
من از اینجا بودن خیلی خسته ام، تحت فشار ترسهای بچگانه خودم هستم
And if you have to leave, I wish that you would just leave
و اگر تو مجبوری که بری، آرزو میکنم که فقط بری
Cause your presence still lingers here and it won't leave me alone
چون حضورت هنوز مردد رفتنه و اون منو تنها نخواهد گذاشت

These wounds won't seem to heal, this pain is just too real
بنظر نمیرسه که این زخمها التیام پیدا کنه، این درد و رنج بیش از حد حقیقیه
There's just too much that time cannot erase
اینقدر درد و رنج وجود داره که حتی مرور زمان هم نمیتونه اونو به فراموشی بسپره

When you cried, I'd wipe away all of your tears
زمانیکه تو گریه میکردی، من تمام اشک هات رو پاک میکردم
When you'd scream, I'd fight away all of your fears
زمانیکه تواز ترس جیغ میکشیدی، من تمام بیم و وحشتت رو از تو دور میکردم
I held your hand through all of these years
من دست تو را در تمام این سالها گرفته بودم
But you still have all of me
اما تو هنوز تمام وجود منو داری

You used to captivate me by your resonating life
تو عادت داشتی با زندگی طنین اندازت منو شیفته و مجذوب خود کنی
Now, I'm bound by the life you left behind
اکنون من با زندگی که تو پشت سر رها کردی محدود شده ام
Your face it haunts my once pleasant dreams
چهره تو به تنها رویاهای دلپذیرم می آید
Your voice it chase away all the sanity in me
صدای تو هوش از سرم می رباید.

These wounds won't seem to heal, this pain is just too real
بنظر نمیرسه که این زخمها التیام پیدا کنه، این درد و رنج بیش از حد حقیقیه
There's just too much that time cannot erase
اینقدر درد و رنج وجود داره که حتی مرور زمان هم نمیتونه اونو به فراموشی بسپره

When you cried, I'd wipe away all of your tears
زمانیکه تو گریه میکردی، من تمام اشک هات رو پاک میکردم
When you'd scream, I'd fight away all of your fears
زمانیکه تواز ترس جیغ میکشیدی، من تمام بیم و وحشتت رو از تو دور میکردم
I held your hand through all of these years
من دست تو را در تمام این سالها گرفته بودم
But you still have all of me
اما تو هنوز تمام وجود منو داری

I've tried so hard to tell myself that you're gone
بی اندازه خسته ام از اینکه به خودم بگویم تو رفته ای
But though you're still with me, I've been alone all along
اما با این وجود تو هنوز با منی، من تمام این مدت تنها بوده ام

When you cried, I'd wipe away all of your tears
زمانیکه تو گریه میکردی، من تمام اشک هات رو پاک میکردم
When you'd scream, I'd fight away all of your fears
زمانیکه تواز ترس جیغ میکشیدی، من تمام بیم و وحشتت رو از تو دور میکردم
I held your hand through all of these years
من دست تو را در تمام این سالها گرفته بودم
But you still have all of me
اما تو هنوز تمام وجود منو داری

۱۳۸۸ مهر ۲۷, دوشنبه

هی هی

عجب روزگار کثیفیه...

همگان بدجوری تو کثافت غرق شدن...

هرچی هم بیشتر تقلا می زنی، بیشتر فرو میری...

۱۳۸۸ مهر ۲۳, پنجشنبه

دیشب به اطلاعات عمومیم افزوده گشت.
اینکه شاید وقتی که هیچ نکته ی مثبت خاصی پیدا نمیکنم و بی دلیل دوست دارم.
به خاطر سادیسمیه که دارم. :دی

البته کشف این نکته از شاهکارهای من نبود.

۱۳۸۸ مهر ۱۳, دوشنبه

اینجا تهران است (1)

زمستون پارسال یه شب طرفای ساعت 12:30-1 که داشتم با ماشین از خیابون شریعتی میومدم بالا.
دیدم یه پراید در صندوق عقبش بازه، رفتم بغل دستشو دیدم یه دختر جوونی پشت فرمونه. خندم گرفت، با خودم گفتم: یحتمل اصلا متوجه نشده.
براش بوق زدم و بهش اشاره کردم که در صندوق بازه. اونم شیشه رو کشید پایین و با یه لحن طلبکارانه ای گفت: خودم می دونم، لازم نکرده جناب عالی بگی.
گفتم: پس چرا نمی بندیش؟
گفت: این وقت شب با وجود تو و امثال تو من چه جوری و با چه امنیتی از ماشینم پیاده شم و در صندوق رو ببندم؟
یه لحظه موندم چی جوابشو بدم، بعد بهش گفتم: خیلی خوب حالا که اینطوری فکر می کنی، تو همینطوری صاف حرکت کن تا من در صندوق رو برات ببندم.
رفتم کنار دستشو همونطور توی حرکت در رو براش بستم.
دختره چه ذوقی کرده بود، دیده بود نه بابا هنوزم چندتایی پیدا میشن... داشت هم معذرت خواهی می کرد و هم تشکر...
که یهو خیلی حیف شد، سر عباس آباد مسیرمون عوض شد. نتونستیم بیشتر فیض ببریم و در آشنایی رو باز کنیم... :دی

بعدا نوشت: از اونجایی که جمله ی آخرم باعث سوءتفاهم و کدورت های بی مورد شده... همین جا اعلام می کنم که محض خالی نبودن عریضه و افزایش بار جوک مطلب بود...

۱۳۸۸ مهر ۱۱, شنبه

دقت عمل چاشنی رقت عمل

خیلی وقت پیش ایمیلی بدستم رسید که حاوی این متن بود، یعنی نوشته ی من نیست، ولی منبع هم در دسترس نیست.

خوندن، دیدن یا شنیدن بعضی چیزها هیچ وقت کهنه و قدیمی نمیشه، کلی هم درس داره.


در اولین ساعتِ درسِ کلاسِ تشریح و کالبد شکافی‌ِ دانشکده پزشکیِ‌ یزد، استاد به دانشجویان سال اول میگوید: به شما تبریک میگویم که در کنکور قبول شده و الان رسما دانشجوی پزشکی‌ هستید. ولی‌ برای فارغ التحصیل شدن و پزشک شدن هم باید "دقت عمل" داشته باشید و هم "رقت عمل". همه شما باید این کار رو که من الان می‌کنم انجام بدهید، اگر نه به درد این رشته نمی خورید و اخراج هستید!!
سپس یک جسد وارد کلاس می‌کند و ناگهان انگشتش را تا ته در ماتحت جسد فرو می‌کند و می گذارد توی دهانش و می مکد. و می گوید: حالا شما هم باید همین کار را بکنید!!
دانشجوها شوکه می شوند و اعتراض می کنند ولی‌ استاد می گوید: الا و بلا باید این کار رو بکنید وگرنه اخراج هستید. چند تا از دخترها غش می کنند، بعضی پسرها بالا می آورند، ولی‌ با هر بدبختی که هست همه ی دانشجوها آخرش انگشت در ماتحت جسد می کنند و می گذارند در دهنشان و می مکند.
استاد میگوید: هان. شما همه رقت عمل تان خوب بود ولی‌ دقت عمل نداشتید. شما همگی‌ انگشت اشاره را در ماتحت کردید و مکیدید. ولی‌ من انگشت اشاره را در ماتحت کردم و انگشت وسط را مکیدم.

سعی‌ کنید بیشتر دقت کنید.

۱۳۸۸ مهر ۹, پنجشنبه

فریب

تو غم نداشتنت، دیگه هیچ اشکی ندارم.

بغضم تو گلوم خفه شده.

تو خودت خواستی که فراموشت کنم.

منم فریبت می دم که فکر کنی فراموشت کردم.