۱۳۹۱ اسفند ۲۵, جمعه

392

آدما باید یاد بگیرن که حالا به هر دلیلی که موقعیت برای پاسخگویی به تلفن مهیا نیست ریجکت کنن، این عمل خیلی بیشتر قابل درکه تا اینکه تلفن رو ورنداری، وقتی ورنمی‌داری انگار که نمی‌خوای کلن جواب بدی، حکم ایگنور کردن داره.
قطع کردن تلفن خودش ینی به من زنگ نزن، کار دارم، ننه دارم، بابا دارم، رییس دارم، مافوق دارم، همکار دارم، فامیل رودرواسی‌دار دارم، جلسه دارم، مهمونی دارم، نهار دارم، کوفت دارم، زهرمار دارم و الخ.
حالا اگه با مسیج باشه که دیگه طرف تمام و کمال توجیه می‌شه.
خرا، همنوع رو پشت خط منتظر نذارین و هی به اسمش نگاه نکنین تا ببینین کِی قطع می‌کنه.
حالا یه سریا که از مدت زمانی که پشت خطشون منتظر می‌مونی قضاوتت هم می‌کنند فلسفه‌ی دیگه‌ای داره که چون نمی‌خوام توی این پست لفظ کش‌دار بیام، حرفی راجبشون نمی‌زنم.
من خودم فقط وقتی ریجکت نمی‌کنم که به هر دلیلی گوشی دم دستم نباشه یا روی سایلنت - بدون ویبره حتا - باشه.

پ. ن: چن تا مخاطب خاص داره.

هیچ نظری موجود نیست: