یک سال پیش، دو سال پیش، نه سه سال پیش، نه اصلا چهار سال پیش یا حالا به فرض که ده سال پیش...
همشون انگار همین دیروز بود.
ولی دیروز، هفتهی گذشته، ماه قبل، یا فصل پیش...
همشون انگار مال سالها قبل بودن.
لعنتی! گذر سالها خیلی سریعتر از روزهاست. واسه همینه که اونهایی که پا به سن گذاشتن، همیشه میگن "گذر عمر مثل یه چشم به هم زدنه" واسه همینه که خاطرات چهل، پنجاه سال پیششون رو خیلی بهتر یادشونه تا اینکه بدونن نهاری که یک ساعت پیش خوردن چی بوده...
همینه که وقتی به بعضی از خاطرات سالهای پیش فکر میکنم، با خودم میگم انگار همین دیروز بود، ولی وقتی به گذر زمان توی اون دوران فکر میکنم، یادم میاد که چقدر سخت و چقدر دیر میگذشت.
همینه که وقتی یاد زمان آشناییت با یه نفر میفتی، با خودت میگی انگار همین دیروز بود. ولی وقتی یه مدتی نیست، حس میکنی که چندین سال برات گذشته. اما وقتی که میاد و یه کمی باهات حرف میزنه. باز هم اصلا متوجه گذر ثانیههات نیستی.
۲ نظر:
روح انیشتین شاد که ثابت کرد زمان نسبیه!
منم همون قبلی .. یکیم قبلنا میگفت زمان زود میگذره برا اونائی که خوشحالندو طولانی برا کسائی که منتظرن..قانونه دیه
ارسال یک نظر