شنبه صبح
بیمارستان؛ راهروی بخش
ساعت ملاقات
- کامران دهنت سرویس، همهی تنم خشک شد. حالا این سیاوشِ عتیقه رو واسه چی میآوردی؟
- آوردمش امشب اینجا بمونه! ببینم دختره به هوش اومده؟
- آره، الان اون یارو سروانه میاد، میخواد باهاش حرف بزنه.
- خیلی خوب، تو دیگه برو، من و سیا هستیم. ایناهاش، یارو پلیسه هم اومد.
سروان: پسرا بیاین بریم تو اتاق که کارتون ساختهس.
- باشه، بهش میگم...
- چیو بهش میگی؟
- هیچی، بیخیال. شما جدی نگیر. من یه چی گفتم.
- ببین دخترجون، الان دو ساعته که ما رو علاف خودت کردی، یک کلمه هم حرف نزدی.
- چی میخواین بدونین؟
- معلومه چی میخوایم بدونیم، آزمایشها نشون میده که به زور بهت تجاوز نشده، ولی از طرفی هم بشدت مورد آزار جنسی قرار گرفتی.
- کامران! من نفهمیدم! چطور شد؟ یعنی هم به این خانم تجاوز شده و هم نشده؟
- نه خره! یعنی مثلا اثری روی دست و پاش نیست، منتها از طرفی هم بدجوری نموده شده.
- خوب این کارهایها! نکنه کار خودته؟
- سروان دوباره جنجال دیروز رو به پا نکنا! من اگه کار خودم بود که...
- خیلیخوب! خیلیخوب! میخواین بدونین چی شده؟ باشه، میگم. ولی اول یا منو ببرین تو یه اتاق خصوصی، یا اینکه این تخت بغلی رو خالی کنین.
- باشه! هی پسر، پرستار رو صدا کن.
- پرستار...
- خیلیخوب! حالا تعریف کن.
- تقریبا یک سال پیش شوهرم به جرم ...(راوی جرم رو به خاطر نمیاره) افتاد زندان، من خودم تحقیق کردم، یه همچین جرمی، آخرِ آخرش 6ماه اینا زندان داشت. اما توی این یک سال، فقط 6بار دادگاه رفت و هر بار قاضی حکمش رو عقب انداخت. تا 3،4 روز پیش که جلسهی آخریش بود...
- اینها چه ربطی به این قضیه داره؟
- حتما ربط داره که داره میگه دیگه! جناب شما هم چقدر عجله دارینا، تعریف کن ببینیم دخترجون، فقط خلاصهش کن.
- این دفعه، بازم قاضیه حکم رو عقب انداخت! دیگه اشکم در اومده بود، بعدِ دادگاه رفتم پیشش و ازش پرسیدم واسه چی؟ گفت "من که دفعهی قبل دلیلش رو بهت گفتم."
- اونوقت دلیلش چی بود؟
- اِه! چرا اشکت در اومد خانم؟
- بهش گفتم: "آخه بیناموس من شوهر دارم، همینی که اینجا یک ساله معطلش کردی، شوهرمه." گفت: "اگه شوهرت میدونست چه جواهری تو دست و بالشه که یه کاری نمیکرد بیفته زندان؟" گفتم: "ازم چی میخوای؟" گفت: "شمارهت رو بده من، باهات تماس میگیرم که کجا بیای..."
- جایی که میخواست رفتی؟
- فرداش زنگ زد آدرس داد و گفت که فرداشب برم اونجا. فردا شبش، یعنی همین پنجشنبه. رفتم اونجا. آدرس یه آپارتمان طرفای رسالت بود، خونهی اصلیش نبود که کثافت. تا رفتم تو منو بغل کرد و شروع کرد به لیسبازی و...
- باقیش رو نمیخواد بگی خانم، هیچ میدونی تهمت زدن به قاضی مملکت یعنی چی؟
- ههه! تهمت؟ بذار باقی حرفش رو بزنه، بعد شما قاضـــی بشو جناب سروان.
- هی پسر، فکر نکن کنایهت رو حالیم نشده.
- خوبه! حالا که متوجهی، پس بذار ببینیم چی میگه. خوب بعدش چی شد؟
- بعدش رفت طرف آشپزخونه، گفتش من برم روی کاناپه بشینم و لباسهام رو هم دربیارم. وقتی اومد، دو تا گیلاس، یه بطری مشروب و یه سطل پر از یخ با خودش آورد. بعد که کلی مست کرد و من مالوند. شروع کرد...
- کامران، بپر یه لیوان آب بیار.
- صبر کن، الان...
- بیا بخور... میگم که جناب سروان به نظرت کس دیگهای هم بوده؟ آخه یه نفر چطوری میتونه این بلا رو سر یه زن بیاره؟ با تعریفهایی که دکترا میکنن انگار ده نفر از این بدبخت سوءاستفاده کردن.
- والا منم نمیدونم. ولی چیزی که میدونم اینه که از حالی که داره به نظر نمیاد دروغ بگه.
- خانم؟ میخوای بعدا باقیش رو تعریف کنی؟
- نه! همین الان میگم.
- کس دیگهای هم اونجا بود؟ یا اینکه بعد از اینکه از خونهش اومدی بیرون گیر کس دیگهای افتادی؟
- نه! کس دیگهای نبود، وقتی من از اونجا اومدم، اولین کسایی که دیدم، شما دو نفر بودین.
- سروان!!!
- منم نمیدونم!
- اما آخه!؟
- الان بهتون میگم که این چشمهای حیرتزدهتون از حیرت در بیاد! وقتی که داشت با من حال میکرد و از عقب و جلو پدرم رو درآورده بود. هر بار که میومد ارضا بشه، یه مشت یخ از توی اون سطله برمیداشت و میمالید به تشکیلاتش. وقتی حرارتش میخوابید، دوباره شروع میکرد...
- سیاوش! سیاوش! سیا...
- چش شد این رفیقت؟
- رفته توی دستشویی، داره عُق میزنه.
- تو خودت چته؟
- هیچی! یه سردردِ قدیمیه. دوباره گرفته! خودت چته سروان؟ چرا چشمات قرمزه و صورتت خیسه؟ تو که میگفتی داره تهمت میزنه!
- بیخیال... الان که شما دو تا اونجا بودین، من رفتم و سپردم که شماها هروقت خواستین، میتونین برین.
- همین؟
- مگه من کاری میتونم بکنم؟ کاری از دست من ساخته نیست...
- آره خوب، از دست ما هم ساخته نیست، اگه خواستی به اونهایی که کاری ازشون ساختهس بگو که بیان یه کاری بکنن... اومدی سیا؟ راه بیفت بریم...
پایان
پ. ن: حقیقت محض بود...
بیمارستان؛ راهروی بخش
ساعت ملاقات
- کامران دهنت سرویس، همهی تنم خشک شد. حالا این سیاوشِ عتیقه رو واسه چی میآوردی؟
- آوردمش امشب اینجا بمونه! ببینم دختره به هوش اومده؟
- آره، الان اون یارو سروانه میاد، میخواد باهاش حرف بزنه.
- خیلی خوب، تو دیگه برو، من و سیا هستیم. ایناهاش، یارو پلیسه هم اومد.
سروان: پسرا بیاین بریم تو اتاق که کارتون ساختهس.
- باشه، بهش میگم...
- چیو بهش میگی؟
- هیچی، بیخیال. شما جدی نگیر. من یه چی گفتم.
- ببین دخترجون، الان دو ساعته که ما رو علاف خودت کردی، یک کلمه هم حرف نزدی.
- چی میخواین بدونین؟
- معلومه چی میخوایم بدونیم، آزمایشها نشون میده که به زور بهت تجاوز نشده، ولی از طرفی هم بشدت مورد آزار جنسی قرار گرفتی.
- کامران! من نفهمیدم! چطور شد؟ یعنی هم به این خانم تجاوز شده و هم نشده؟
- نه خره! یعنی مثلا اثری روی دست و پاش نیست، منتها از طرفی هم بدجوری نموده شده.
- خوب این کارهایها! نکنه کار خودته؟
- سروان دوباره جنجال دیروز رو به پا نکنا! من اگه کار خودم بود که...
- خیلیخوب! خیلیخوب! میخواین بدونین چی شده؟ باشه، میگم. ولی اول یا منو ببرین تو یه اتاق خصوصی، یا اینکه این تخت بغلی رو خالی کنین.
- باشه! هی پسر، پرستار رو صدا کن.
- پرستار...
- خیلیخوب! حالا تعریف کن.
- تقریبا یک سال پیش شوهرم به جرم ...(راوی جرم رو به خاطر نمیاره) افتاد زندان، من خودم تحقیق کردم، یه همچین جرمی، آخرِ آخرش 6ماه اینا زندان داشت. اما توی این یک سال، فقط 6بار دادگاه رفت و هر بار قاضی حکمش رو عقب انداخت. تا 3،4 روز پیش که جلسهی آخریش بود...
- اینها چه ربطی به این قضیه داره؟
- حتما ربط داره که داره میگه دیگه! جناب شما هم چقدر عجله دارینا، تعریف کن ببینیم دخترجون، فقط خلاصهش کن.
- این دفعه، بازم قاضیه حکم رو عقب انداخت! دیگه اشکم در اومده بود، بعدِ دادگاه رفتم پیشش و ازش پرسیدم واسه چی؟ گفت "من که دفعهی قبل دلیلش رو بهت گفتم."
- اونوقت دلیلش چی بود؟
- اِه! چرا اشکت در اومد خانم؟
- بهش گفتم: "آخه بیناموس من شوهر دارم، همینی که اینجا یک ساله معطلش کردی، شوهرمه." گفت: "اگه شوهرت میدونست چه جواهری تو دست و بالشه که یه کاری نمیکرد بیفته زندان؟" گفتم: "ازم چی میخوای؟" گفت: "شمارهت رو بده من، باهات تماس میگیرم که کجا بیای..."
- جایی که میخواست رفتی؟
- فرداش زنگ زد آدرس داد و گفت که فرداشب برم اونجا. فردا شبش، یعنی همین پنجشنبه. رفتم اونجا. آدرس یه آپارتمان طرفای رسالت بود، خونهی اصلیش نبود که کثافت. تا رفتم تو منو بغل کرد و شروع کرد به لیسبازی و...
- باقیش رو نمیخواد بگی خانم، هیچ میدونی تهمت زدن به قاضی مملکت یعنی چی؟
- ههه! تهمت؟ بذار باقی حرفش رو بزنه، بعد شما قاضـــی بشو جناب سروان.
- هی پسر، فکر نکن کنایهت رو حالیم نشده.
- خوبه! حالا که متوجهی، پس بذار ببینیم چی میگه. خوب بعدش چی شد؟
- بعدش رفت طرف آشپزخونه، گفتش من برم روی کاناپه بشینم و لباسهام رو هم دربیارم. وقتی اومد، دو تا گیلاس، یه بطری مشروب و یه سطل پر از یخ با خودش آورد. بعد که کلی مست کرد و من مالوند. شروع کرد...
- کامران، بپر یه لیوان آب بیار.
- صبر کن، الان...
- بیا بخور... میگم که جناب سروان به نظرت کس دیگهای هم بوده؟ آخه یه نفر چطوری میتونه این بلا رو سر یه زن بیاره؟ با تعریفهایی که دکترا میکنن انگار ده نفر از این بدبخت سوءاستفاده کردن.
- والا منم نمیدونم. ولی چیزی که میدونم اینه که از حالی که داره به نظر نمیاد دروغ بگه.
- خانم؟ میخوای بعدا باقیش رو تعریف کنی؟
- نه! همین الان میگم.
- کس دیگهای هم اونجا بود؟ یا اینکه بعد از اینکه از خونهش اومدی بیرون گیر کس دیگهای افتادی؟
- نه! کس دیگهای نبود، وقتی من از اونجا اومدم، اولین کسایی که دیدم، شما دو نفر بودین.
- سروان!!!
- منم نمیدونم!
- اما آخه!؟
- الان بهتون میگم که این چشمهای حیرتزدهتون از حیرت در بیاد! وقتی که داشت با من حال میکرد و از عقب و جلو پدرم رو درآورده بود. هر بار که میومد ارضا بشه، یه مشت یخ از توی اون سطله برمیداشت و میمالید به تشکیلاتش. وقتی حرارتش میخوابید، دوباره شروع میکرد...
- سیاوش! سیاوش! سیا...
- چش شد این رفیقت؟
- رفته توی دستشویی، داره عُق میزنه.
- تو خودت چته؟
- هیچی! یه سردردِ قدیمیه. دوباره گرفته! خودت چته سروان؟ چرا چشمات قرمزه و صورتت خیسه؟ تو که میگفتی داره تهمت میزنه!
- بیخیال... الان که شما دو تا اونجا بودین، من رفتم و سپردم که شماها هروقت خواستین، میتونین برین.
- همین؟
- مگه من کاری میتونم بکنم؟ کاری از دست من ساخته نیست...
- آره خوب، از دست ما هم ساخته نیست، اگه خواستی به اونهایی که کاری ازشون ساختهس بگو که بیان یه کاری بکنن... اومدی سیا؟ راه بیفت بریم...
پایان
پ. ن: حقیقت محض بود...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر