پرایویسیِ مضحک و نوستالژیِ مزمن؛ هی روزگار

چند شب پیش، متنی آماده کردم تحت عنوان "خودتحویل‏گیری مزمن" اما توی بلاگ بارگذاری نکردم.

مودم دی‏اس‏ال از پنج‏شنبه ریپ می‏زد و صبح شنبه دار فانی رو وداع گفت.
شنبه شب که خواهرم توی شبکه کاری داشت که حتما باید انجام می‏شد با دایل-آپ به شبکه وصل شد و همون موقع که صدای مودم لپ‏تاپش بلند شد، با همدیگه گفتیم "نوستالژیه" و بعدش کرکر خنده... بعد از فقط 5،6سال استفاده از دی‏اس‏ال، دچار خودتحویل‏گیری مزمن شده بودیم... قضیه اون پست همین بود، ولی خوب از اونجایی که مودم یا روتر جدید وایرلسه و کامپیوتر من هم از نوع دسکتاپه، تا همین امشب مدیر شبکه‏ی داغونمون(همون داداشم) نتونسته بود به دلیل ذیق وقت این دو تا دستگاهِ ابله رو با همدیگه دارای همخونی کنه.
آخه یکی نیست بگه باقالیِ کچلِ موفرفری! اینم مودم بود تو سفارش دادی بیارن؟
اولش که اون متن رو نوشتم، انتظار نداشتم که تا الان شبکه درست نشده باشه، بخاطر همین تصمیم گرفتم این یکی رو بنویسم.

خلاصه‏ی مطلب اینکه تا همین یک ساعت پیش بنده در فقر اینترنتی به سر می‏بردم و فقط گاهی روی لپ‏تاپ بابائه یا خواهرم خراب می‏شدم و سرکی به ایمیل و بلاگم می‏کشیدم و ... البته دیگه "و ..." نداره، قبل از اینکه می‏خواستم به کارای دیگه برسم یا به بلاگ رفقام سر بزنم یا به سایت‏هایی که عضوشون هستم و... یا من رو از پای لپ‏تاپ بلند می‏کردن یا لپ‏تاپ رو از پای بنده...
همینه دیگه... "گَهی زین به پشت و گَهی پشت به زین" که می‏گن دقیقا مصداق این روزهای من بود. وقتی برای پی‏سی خودت پرایویسی خیلی بالایی در نظر بگیری و نذاری هیچ‏کس پاش بشینه یا اگر هم می‏شینه خودت باید حتما حضور داشته باشی، اینجور مواقع تلافی‏ش رو بدجوری سرت در میارن.
می‏دونم دیگه الان نصفیاتون می‏گین حقته، شاید هم همه‏تون.
ولی از اونجایی که من تصمیم ندارم آدم بشم، عمرا پرایویسی کامپیوترم و گوشی‏م رو برای کسی باز کنم.

ولی جدا خنده داره، تا چند سال قبل که از دایل-آپ استفاده می‏کردم، هر وقت می‏خواستم متنی رو تایپ کنم و توسط ایمیل ارسال یا توی بلاگ بارگذاری کنم، قبلش توی یه فایل "ورد" می‏نوشتم و بعد کپی/پیست می‏کردم، اما خوب بعدا دیگه توی خود ایمیل یا بلاگ می‏نوشتم... این چند روز هم کارم این شده بود.
یه دفعه دیگه هم اینجا گفته بودما، ولی دوباره می‏گم "ای بسوزه پدر تکنولوژی"

پ. ن: یکی واسه من مودم وایرلس بخره...
ای ننه!!! عَررر
بازم پ. ن: قبلا با به کار بردن بعضی واژه‏ها(مثل Privacy, Dial-Upو امثالهم) توی بلاگ مشکل داشتم، البته مسئله این بود که خوشم نمیومد اونها رو با حروف فارسی بنویسم... ولی خوب دیگه همینطوری که بنویسم، هم راحت‏تره و هم به خودم شبیه‏تر نوشتم.