۱۳۹۲ شهریور ۱۱, دوشنبه

460

یک شب که ساعت یازده از مهمونی برگشته بودیم خونه، یه نفر لگنته‌ی دویست میلیونیش رو جلوی در پارکینگ خونه پارک کرده بود، بابام از همون دور که کوچه رو میومد پایین شروع کرد فحش دادن به فهم و شعور طرف.
همین که نزدیک در شدیم، همسایه هم که تازه از راه رسیده بود و در حال پارک کردن ماشینش بود، سری به تاسف تکون داد.
داداشم پیاده شد و با عصبانیت در رو کوبید بهم، رفت چندتا ضربه به شیشه‌های اتومبیل مزاحم زد تا صدای دزدگیرش در بیاد و راننده بیاد جابجاش کنه، ولی خبری نشد، مادرم گفت "یعنی همچین ماشینی صدای دزدگیرش قرار نیست در بیاد؟"
پیاده شدم و به همسایه گفتم ماشینش رو از پشت بچسبونه به ماشین طرف، نیشش باز شد، گفت "پنچر کنیش منصفانه‌تره‌ها" و رفت نشست پشت فرمون، به بابام گفتم "ماشینو بچسبون به ماشینش"، اون هم نامردی نکرد و با اشاره‌های من درست تو فاصله‌ی یک سانتیمتری ماشین طرف ترمز دستی رو کشید.
اومدم دم درب وایسادم که بقیه بیان برن تو، با یه لحن از خودراضی گفتم "حالا بیاد ماشینشو ورداره" خواهرم خنده‌ش گرفته بود، گفت "می‌زنه به ماشینا"، گفتم "جراتشو نداره".

هیچ نظری موجود نیست: