۱۳۸۹ آبان ۲۲, شنبه

احوالاتِ گودری

گاهی دلم می‌خواد به این‌هایی که می‌نویسن و با نوشتنشون و نوشته‌هاشون آدم رو داغون پاغون(همینطوری درسته؟ نمی‌دونم!) می‌کنن، بگم دم‌تون گرم، می‌خوام بگم حالی دادین اساسی، می‌خوام بگم رفتم تو یه حالی، اصن با یه وضعی و با یه وصفی... گاهی دلم می‌خواد بهتون بگم دهنتون سرویس که چقدر ناز نوشتین، گاهی دلم می‌خواد بگم چطوریه که انقدر من و تو عین همیم، توی یه شهر و حال و اوضاع‌مون عین همدیگه و از هم بی‌خبر، گاهی می‌خوام بگم کثافت! کثافت! کثافت، چی نوشتی لعنتی که انقدر محشر بود که اینطوری با حال و روز من بازی می‌کنه، گاهی دلم می‌خواد...
ولی نمی‌نویسم، همینطوری سکوت رو ادامه می‌دم و در آخر یک لایک، خشک و خالی و آبی، می‌مونه اون بالا!

۱ نظر:

setareh گفت...

hagh ba shomast ,...
in like ha ye joryee yeh ...
engar harf to galo mi mooneh