۱۳۸۹ آبان ۶, پنجشنبه

هِــــــی بدبختی؛ در اسرع وقت

یه یادداشت نوشته‌ام و چسبوندم روی مانیتور با این مضمون:
یادگیریِ کار کردن با ماشین لباس‌شویی و ماشین ظرف‌شویی در اولین فرصت

اولی واسه اینکه ننه‌م اینا که نیستن(یا مریض احوالن)، وقتی می‌رم حموم بی شورت نمونم، آخرش هم مجبور نشم برم شورت‌ها رو بریزم توی وان، شامپو سان‌سیلک بریزم روشون و با پا بکوبم!
دومی هم واسه اینکه تو همون موقعیت اولی، وقتی می‌خوام مثلا چایِ کوفتی رو کوفت کنم، با کوهی از لیوان نشسته توی سینک ظرف‌شویی برخورد نکنم تا مجبور بشم همه رو وایسم دونه دونه به صورت خود کفا(:پی) بشورم و آب بکشم!

پ. ن: به هیکلت بخند!
خانوم خونه هم خودتی!

۴ نظر:

مرجان گفت...

يعني واقعا بلد نيستي؟؟؟؟؟
يعني.....

نیکی گفت...

واقعا بلد نیستی؟
خیلی زشته
به نظرام این پست رو پاک کن

نیکی گفت...

راستی بی ادب اون ننه نیستو مامانه!!!!!!

ر ا ح ل ه گفت...

راستش خنده م نگرفت به هیکلم خب چی کار کنم ؟؟
معلومه که خانوم خونه م پس چی فکر کردی؟؟
بعدشم کار کردن با ماشین که کاری نداره یاد گرفتنش دوتا دکمه س دیگه .کار سخت اونیه که تو کردی یعنی همون لباس و ظرف شستن با دست .تو که این یکیشو بلدی اون یکیشو هم یاد بگیر که یه وقتا لازمت میشه ..
یه کار دیگه هم میتونی بکنی البته .تعداد لباساتو زیاد کنی تا وقتی مامانت حالش خوب میشه تمیزشو در دسترس داشته باشی .
:))