۱۳۹۴ دی ۲۵, جمعه

578

خدا كند انگورها برسند.
جهان مست شود.
تلوتلو بخورند خیابانها
به شانهی هم بزنند رئیسجمهورها و گداها
مرزها مست شوند.
و محمّدعلی بعد از 17 سال مادرش را ببیند.
و آمنه بعد از 17 سال، كودكش را لمس كند.
خدا كند انگورها برسند.
آمو زیباترین پسرانش را بالا بیاورد هندوكش دخترانش را آزاد كند.
برای لحظهای تفنگها یادشان برود دریدن را
كاردها یادشان برود بریدن را
قلمها آتش را آتشبس بنویسند.
خدا كند كوهها به هم برسند.
دریا چنگ بزند به آسمان ماهش را بدزدد.
به میخانه شوند پلنگها با آهوها
خدا كند مستی به اشیاء سرایت كند.
پنجرهها دیوارها را بشكنند.
و تو همچنانكه یارت را تنگ در آغوش میکشی.
مرا نیز به یاد بیاوری.
محبوب من، محبوب دور افتادهی من
با من بزن پیالهای دیگر به سلامتی باغهای معلق انگور

الیاس علوی
-
گفت نمى شه عاشق من باشى؟ به جاى اون…
گفتم شايدم شدم، نمى دونم.
گفت باش، بدون كه!
گفتم عاشقى خوب نيست، دوست داشتن خوب تره، دوست داشتنِ خيلى زياد.
گفت خب دوستم داشته باش، خيلى زياد…
.
.
.
گفتم عاشقى… من مى ترسم از عاشقى.
گفت بى خيال، با آدم ترسو حرف زدن راه به جايى نمى رساند.

۱۳۹۴ دی ۱۵, سه‌شنبه

577

عادت كرده بودم ارغوانِ عليرضا قربانى رو كه گوش مى دم، اشكم بياد و به عكساش زل بزنم…
حالا كه ديگه نه عكساش هست، نه نوشته هاش، نه اثرى، فقط باهاش همخونى مى كنم و اشكم مياد…
عه عه عه! كلى وقت بود فكر كرده بودم خوب شدم…

من در اين گوشه ى خاموش فراموش شده
ياد رنگينى در خاطر من گريه مى انگيزد
گريه مى انگيزد…

۱۳۹۴ آبان ۲۱, پنجشنبه

576

از سر كار تازه رسيده بودم…
گفتم گريه كردى؟
گفت نه.
گفتم فقط اشك ريختى؟
گفت نه.
گفتم چشات نشتى داشتن؟
انگار كه يه پق كوچولوى خنده كرده باشه و باز چشماشو پاك كرده باشه.
شوخى كردم باهاش، گفت الان وقت مزاح نيست.
نشستم پاى درددلش، حرفاشو گوش دادم، آرومش كردم…
يخ كرده بود از سرما، پاييزم آخه انقدر سرد مى شد؟
از يه ناحيه ى ديگه شروع كردم به حرف زدن و بحث هاى ديگه رو پيش كشيدن، به يه جايى رسيد انقدر خنديده بود لپاش گل انداخته بود، انقدر گرمش شده بود كه مدام تكرار مى كرد واى چقدر گرمم شده.
چقدر خوب بودن خنده هاش…

۱۳۹۴ مهر ۱۶, پنجشنبه

575

كلن داستان اينطوريه كه وقتى از دستت ناراحته بايد بغل كنى، ناز بكشى و بخرى و نوازش كنى و … باز اون ناز كنه و سركل ادامه پيدا كنه تا بلخره دلشو به دست بيارى.
در حالى كه وقتى اون تو رو ناراحت كنه، تو همون ثانيه اول با پاپى آيز و از اين دست مسايل خر مى شى، مگه اينكه چون خيلى از دستش ناراحتى، به اين مرحله برسى كه بخواى تنهات بزاره تا خودت آروم بشى، دخترا هم كه معمولن اين موقع ها آدمو ول نمى كنن، اگه اون لحظه اى برسه كه ولت كنن، يعنى كلن كون لقت، باز دوباره اين تويى كه بايد بغل كنى، ناز بكشى و بخرى و نوازش كنى و … باز اون ناز كنه و سركل ادامه پيدا كنه تا دلشو به دست بيارى.

۱۳۹۴ مهر ۹, پنجشنبه

574

چند روز بود حواسم به آخر سپتامبر بود كه مثلن بيام ادا تنگارو درارم بگم سپتامبر تموم شد و ليريكس ويك مى آپ ون سپتمبر اندز رو بنويسم و اينا…
نيست قرار بود امروز نرم سر كار و ديرتر بيدار شم، ديشب ساعت يك نشسته بودم داشتم كنسرت گرين دى - راستش رو بخواى همچين زياد از اين بند خوشم نمياد، ولى واقعن اجرايى كه با اين سانگ مى كنن رو دوست دارم. - رو مى ديدم، هر چند كه سر هر كدوم از كارا رفتم چشمه خشكيده بود.
پيش خودم حساب كرده بودم ممكنه نهار هم خونه نباشم، اونوقت ساعت نه و نيم خودمو انداختم رو تخت.
البته اين فقط لفظش بود، من بخاطر شرايط كمرم لااقل هيچوقت خودمو پرت نمى كنم رو تخت، البته رو تخت هاى تك نفره كس ديگه اى رو هم نمى شه پرت كرد، ممكنه سرشون بخوره به ديوار يا شوفاژ…
آره، رو اين حساب كه امروز يه كم ديرتر مى خوام راه بيافتم با بى خيالى نشسته بودم به كنسرت هاى اچ دى ديدن و بعدش با يه نازنينى تا يه ربع به سه حرف زدنم طول كشيد.
و خب من اصلن الارم گوشيم رو يه ساعت ديرتر تنظيم كرده بودم كه هشت هشت و نيم پاشم، اونوقت پدر گرام ساعت هفت و ربع يه طورى از طبقه پايين صدام زد كه در عرض سى صدم ثانيه ملافه رو زدم كنار و سيخ روى دو تا پام كاملن سيخ وايساده بودم. برادر گرام منظره رو ديد و خنديد و روش رو اون طرف كرد، گفتم زهرمار صبحه ديگه…
داشتم فكر مى كردم بيا، از بين اين همه موجود زنده باس بابامون روز اول اكتبر بيدارمون كنه.

۱۳۹۴ شهریور ۲۴, سه‌شنبه

573 - تیکه‌پاره از دست‌نوشته‌های دو سه ماه اخیر

•       گفتم گمونم باس بگم خدافظ…
گفت نگو.
گفتم چى بگم پس؟
گفت هيچى.
گفتم هيچى.

•       اممم، يادته گفته بودى بسه ديوونه، انقدر خاطرهبازى نكن؟ تمام عكسامونو پاك كردم، عكسايى كه تو ازم گرفته بودى، عكسايى كه من ازت گرفته بودم، عكساى دو نفرهمون، سايههامون، اسكرينشاتهاى حرفامون، همه رو… اصن ورداشتم اسمتو پاك كردم. بعد ديدم خب تو رو كه پاك كردم از هر كى ديگه هم هر عكسى مونده بود پاك كردم.

•       امروز يه جا خوندم زندگى تو ٨٠ سالگى خيلى حوصله سر بر و خسته كنندهس، خصوصن اينكه ديگه سكس هم نمىتونى بكنى. پس با يكى ازدواج كن كه بتونه بخندونت، مىتونه بخندونت؟

•       هه! تا همين چند روز پيشا صحبت خواستگارى رفتن يكى از دوستان بود، چقدر از دختره خوشش ميومد، بعد فكر كن دو شب قبل از مراسم خواستگارى يكى بياد فيلمى كه از طرف مخفيانه موقع سكس گرفتن و پخش شده رو بهت نشون بده، نه اينكه خود حركته مهم باشهها، ولى اينكه فيلمش هست. اينكه يه خرى اين كارو كرده…

•       يه الدنگى مىگفت نصف اينا ارتباط عاطفى يا نزديك با تو ندارن، هر كى ندونه انگار خودش عاشق دلخستهى منه! والا…

•       گفت تو از همه چى بدت مياد.
گفتم خو من از خيلى چيزا خوشم مياد، ولی فقط اونايى كه بدم ميادو مىگم.
گفت ولى بيشتر بدت مياد.
گفتم ياپ، آيم هيتر.
گفت آيم لاور.
من نگاه…

•       به خدا زشته رو كيك تولد يه نر ٢٧ ساله به قد و اندازههاى من يه ٢ بزارن و يه علامت سوال، توجيهشون هم اين باشه كه قنادى ٧ نداشت. خب به جاى فشفشه و دود و مكافات ده تا دونه شمع خالى مىگرفتين که بهتر بود.

•       چند روز پيش واسه خاطر تولدم همديگه رو ديده بوديم، وقتى داشتم از ماشينش پياده مىشدم، گفت دوست دارم، دوباره برگشتم سر جام، نگاش كردم، گفت هيچى هيچى! هيچى نگفتم، اصن غلط كردم، برو! خدافظ… خندهم گرفته بود، گفتم خدافظ و پياده شدم.

•       مىگفت زن انقد درشت بده، گفتم زن بايد بياد تو بغل جا شه. با ذوق مىگفت آره آره؛ كوچولوموچولو، ريز نباشه البته، يه طورى ظريف باشه كه تو بغل فيت بشه، بيرون نزنه، جا كه كرد خودشو تو بغلت بهش بگى كوچولو. حالا اينكه اون بفهمه از ذوقزدگىِ آغوشش بهش اينو مىگى يا فقط بخاطر هيكلش مىگى ديگه پاى خودش و درك و شناختش از تو.

•       گفتم انصاف نيست تو انقد منو حفظى، گفت نيس تو اصن منو بلد نيستى، گفتم آست رو سريع رو كردى عزيزدلم، گفت آره بابا، من كلا رو بودم از اول با تو.

•       گفت نرو، بمون حرف بزنيم. نشستم سر جام.

•       چقدر خوبه يكى دروغ نگه، رك باهات موافق باشه و بگه پول دواى هر درديه! وقتى كه مىگه برس به خودت و مىگى دارم عين خر كار مىكنم پول درارم خوب مىشه حالم.

•    اگه يكى هست كه حرفت رو قبل از گفتن مىدونه، از حالاتش مىفهمى كه مىدونه، بهش مىگى خودت كه میدونى، اون تاييد مىكنه كه مىدونه، با این حال بازم از احوالاتش مىفهمى كه دلش مىخواد براش بگى و گوش بده؛ اينارو نزار برن، چنگ بنداز به هر چيزى كه لازمه، با هر جايى كه مىتونى نگهشون دار، نزار برن از زندگيت. نزار فقط تو زندگيت باشن، مال خودت بكنشون.