۱۳۹۲ مرداد ۹, چهارشنبه

450

گاهی عکس آدم‌ها انگار جلوی رویت سبز می‌شود و درسته که سر تاریخ‌های خاصی همیشه یادشان می‌کنی، ولی خب همیشه هم که یادشان نیستی، اما همین که عکسشان ناگهان جلوی رویت ظاهر می‌شود، وقتی به فولدری اشتباهی می‌روی، یکی از جاهایی که خاطره‌ها را دفن کرده‌ای، قلبت درد می‌گیرد، بعد از این همه، می‌فهمی چقدر دلت برایش تنگ شده.
مدت‌ها بود حتا اسمش توی ذهنم هم صدا زده نشده بود.
امشب، به طور همزمان توی فیسبوک داشتم کانورسیشن‌های فیسبوکم، کم اهمیت‌ترها رو پاک می‌کردم و بعضی‌ها رو آرشیو می‌کردم که باز هم عکس و اسمش رو دیدم، سر به پروفایل‌ش زدم، هی تلخند زدم، هی نفسم رو محکم از سوراخ‌های بینیم بیرون دادم.

ما، پشمالوها، وقتی قلبمون درد می‌گیره و به اصطلاح می‌خوایم سینه مونو چنگ بزنیم، پیرهنمون فقط نیست که تو دستمون مچاله می‌شه، کلی مو هست که کنده می‌شه و دهنمون رو سرویس می‌کنه.

۱۳۹۲ تیر ۲۴, دوشنبه

449

آدما چه راحت آرزویت می کنند، که ای کاش هرگز پاتو تو زندگی شون نذاشته بودی.
یاد سه سال پیش و روز اولی که دیدنت می کنن و ... تو هم می نشینی یاد لحظه ای میافتی که تو سرمای دی ماه تمام صف ترمینال ونک رو باهاش واستادی تا سوار بشه بعد خودت بری.
یاد نگاه رو به بالاش که بتونه صورتت رو ببینه، لبخندهایی که پر از حرف بود، چشمایی که... من تمام تو، تمام توی آن روز رو هم از بحرم هنوز، می دانی؟

448

این روزا به نسبت حد و اندازه‌ای که پر از حرفم هیچی نمی‌گم.
اصلن بیخود نیست همیشه آخر اسمم می‌نوشتم سایلنت که...
یه جمله‌ای هست خیلی جاها از قول هاوکینگ می‌نویسن که افراد ساکت درونشون پر سر و صداست، قصه‌ی منه.

دیروز برای چک‌آپ کلیه‌م رفتم پیش پزشکم، برام سونوگرافی نوشت.
دکتر سونوگراف گفت یه سنگ 4.8 میلیمتری توی کلیه چپت داری، یه چند تا بچه‌ام کرده.
نتیجه رو که پیش پزشکم بردم گفت لحظه‌ای نباید دهنت خشک باشه یا احساس تشنگی کنی، باید... گفتم می‌دونم دکتر، باید شاشم سفید باشه و فعالیت زیاد و ... حفظم، فقط یه وقتا انقدر می‌رم تو خودم که وقتی برمی‌گردم از بس گلوم خشکه حرف بزنم گلوم می‌سوزه...
مثل همیشه حال رفیق 20-30 ساله‌ش که بابا باشه رو پرسید و باز هم طبق روالی که ازم یه سری چیزا می‌خواد، خواست براش یه آیپد مینی بخرم بفرستم. گفتم چشم و خدافظی و اومده بودم بیرون، ساعت پنج و نیم بود، از رسالت تا چارراه ولیعصر تو اون ترافیک لااقل یه ساعت تو راه می‌بودم، تکست زدم به شریکم که من دیگه کلن نمیام.
وقتی رسیده بودم خونه، داداشم پرسید چی شد؟ گفتم کلن فقط توم قطعات دست دوم به کار بردن، خندید گفت امکانات نبوده، گفتم کاش مغزم دست دوم بود، برند نیو نبود، نگام کرد فقط، با خودم گفتم عوضش این یکی اندازه‌ی هزار سال خسته‌س، به دلم فکر می‌کردم..

بش می‌گفتم چرا غم داری؟ می‌گفت من، تو، اون، فلانی، هعی

447

می‌دانید؟ یک وقتا به قول الام آدمی می‌خواهد بنویسد که حرفاش خونده بشه، منتها کسایی هم که می‌شناسنش نخوننش، انگار که یک سری رهگذر بخونن، یا مثلن فقط یک سری افراد خاص. متسفانه بی قانونم اینطور نیست...

۱۳۹۲ تیر ۱۸, سه‌شنبه

446

فقط موضوع این نیست که آدمای اشتباهی سر راه هم قرار می‌گیرن، حاضرم شرط ببندم اگر آن‌هایی که معتقدند شما انسان اشتباهیِ زندگی‌شان هستید روبروی فردی مثل خودشون قرار بگیرن حتا توان تحمل همدیگه رو برای لحظات کوتاه هم ندارن.
ولی اینطور آدما حتا تو نگاه اول هم همدیگه رو جذب نمی‌کنن انگار.