۱۳۹۳ خرداد ۱۸, یکشنبه

512

تو راه برگشت، همين كه دوباره سر چارراه وايسادم و ترمز دستى رو كشيدم بالا، اومد وايساد دم در، كلى اصرار اصرار اصرار كه يه فال بخر، تو رو خدا يه فال بخر عمو جون.
گفتم بدم مياد بچه ها بهم بگن عمو!
نيشش باز شد، باز گفت يه فال بخر ديگه.
تو ترافيك چراغ قرمز سه دقيقه اى، به چشماى مشكى و صورت كثيف و سياهش نگا مى كردم كه نمى دونم عمدن اينطورى بود يا كه نه.
با خودم مى گفتم كاش شيشه بالا بود.
نيت كردم، يه تومن دادم بهش، يه فال ورداشتم، اين اومد:

خوش است خلوت، اگر یارْ یار من باشد
نه من بسوزم و او شمع انجمن باشد
من آن نگین سلیمان به هیچ نستانم
که گاهگاه بر او دست اَهرمن باشد
روا مدار خدایا! که در حریم وصال
رقیب مَحرم و حِرمان نصیب من باشد
هُمای گو: «مفکن سایهی شرف هرگز
در آن دیار که طوطی کم از زَغَن باشد»
بیان شوق چه حاجت؟ که سوز آتش دل
توان شناخت ز سوزی که در سُخن باشد
هوای کوی تو از سر نمیرود؛ آری
غریب را دلِ سرگشته با وطن باشد
به سان سوسن اگر ده زبان شود حافظ
چو غنچه پیش تواَش مُهر بر دهن باشد

بوق پرايد پشت سرى از تو فكر بيرونم آورد و از زل زدن به كاغذ فال دست ورداشتم و راه افتادم...

۱۳۹۳ خرداد ۱۲, دوشنبه

511

وقتى گفت.
گفتم تو نمى گفتی، دير يا زود مى گفتم.
گفت اگر نمى گفتم، تو هرگز نمى گفتی.
گفتم حالا كه گفتی، مهمه كى اول گفته؟
گفت قرار نيست اتفاق خاصى بيافته.
گفتم اگر من هم مى گفتم اتفاق خاصى نميافتاد.
گفت كاش نمى گفتم. تو چرا زودتر نگفتی؟ بايد مى گفتی. كاش مى گفتی.
گفتم چطور مى گفتم؟
گفت نمى دونم.
ديگه هر چی گفتم، هيچ نگفت.
گفت زبون نريز، بمون، اما نباش.

۱۳۹۳ خرداد ۷, چهارشنبه

510

يه طورى شونه م گرفته كه واس اينكه بش توجه نكنم پاهامو تو هوا تكون مى دم.
ماه كيريه اين خرداد، اون از پارسال، اين از امسال

۱۳۹۳ خرداد ۳, شنبه

509

مى گفت يادت هست ز... يه دوست داشت، اسمش ل... بود؟
گفتم آره، چطورى ممكنه يادم بره؟ اسم و قيافه ش هم يادم بره، خيلى چيزاى ديگه ش يادم نمى ره...
پريد وسط حرفم گفت خيله خب حالا نمى خواد وارد جزيات شى.
گفتم چطور شده حالا؟
گفت يادته ل... تعريف مى كرد كه يه دفه كه داداشش ز... رو ديده بود، با هم سلام عليك و احوالپرسى كرده بودن، بعد داداشه بعدن به ل... گفته بود كه چرا ز... اينطورى حرف مى زنه؟
گفتم خو...
گفت ل... مى گفت داداشش گفته بعد كه ز... ازش تو ايستگاه اتوبوس جدا شده، انقد بهم ريخته كه گرفته نشسته تو ايستگاه تا نفسش جا بياد.
جريان يادم اومده بود و بخاطر همين نيشم باز شده بود، گفتم خو من ديگه انقد تو زندگيم با ز... حرف زدم متوجه اون حالت بخصوص صحبت كردنش نمى شم، تازه الان لحن حرف زدنش صددرصد متفاوت شده، كلى سال از اون موقع مى گذره بابا، از اون موقع ازدواج كرده و فيلان و اينا.
گفت حالا داستان توام كه مى گى فقط با سلام گفتنش مى خواى برى بغل بگيريش همينه.
گفتم نه، تو حاليت نيس، جريان دوست داشتن با لحن عشوه دار خيلى فرق داره، كارى كه اين دو تا با آدم مى كنه خيلى با هم فرق مى كنه.
يه صداى هوم از لباش در اومد فقط.

۱۳۹۳ اردیبهشت ۲۶, جمعه

508

حرف هاى معمولى مى زنيم
روزمرگى
چه مى كنى و چه مى كنم ها
انقدر دلم مى خواد قربون صدقه ش برم كه انگار نقل و نبات مى ريزه از لباش...

۱۳۹۳ اردیبهشت ۲۴, چهارشنبه

507

كامى كى را دور ريختم.
از هر جايى كه يادم بود حذفش كردم.
ديگه دلم نمى خواد حرف بزنم راجبش كه چرا...
ذهن ديگران هم خود به خود عادت مى كنه، نكرد هم گوشزد خواهم كرد.
تا كه صدام نكنن.
غمگينم.
انقدر اين دو روز رو به الكى خوش بودن سر كرده ام كه به خودم هم تلقين شه.
انقدر نقش بازى كردم تا كه عمرن كسى بفهمه توم چه خبره.
اما الان زده بالا.
با كار خفه نكردن خودم و خسته نشدن تو روز تعطيل باعث شده اين وقت شب حالم بهم بريزه.
از تو يكى انگار داره مى خورتم.
لعنت.
لعنت به همه ى تلخندايى كه اين روزا تحويل مى گيرم.