هنوز هم گه گدار افرادى رو مى بينم كه براى اينكه مثلن بگن چقدر فلانى رو دوست داشتن.
از اين نوشتن حالا كه فلان كس نيست، به يادش جق زدن!!!
بد نيست. :)
به زعم من آدم ها هر وقت بخوان عشق، ياد و خاطره ى كسى رو به لجن بكشن بهترين كار سر زدن به حمام خانه شان است.
لااقل فكر مى كنم هيچوقت در غياب كسى كف دستى زدن باعث بهتر شدن نمى شود.
فقط كثافت كارى و تو خالى بودنش رو بيشتر مى كند.
شايد براى فراموشى راه خوبى باشد.
اما تفت ندهيد كه بخاطر عشقتان و ازين دست كسشرها، با تشكر.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر