۱۳۹۳ اردیبهشت ۲, سه‌شنبه

505

تنها كسي كه مي دونست حال خوشي ندارم خودش بود و خودش.
روزي چند بار بهم مي گفت خوبي؟
انگار كه حق نداشته باشم بد باشم.
بهش مي گفتم خوبم، اي، بدك نيستم. انگار كه اگه بگم حال نزاري دارم بهم بگه چرا بدي؟ بيخود كردي، خوب باش.

هیچ نظری موجود نیست: