یادتان هست قبلن گفته بودم (+) بدم میآید از اینکه آدمها برای سبکتر جلوه دادن گندکاریهایشان دیگری رو هم با خودشون غرق کنن؟
حالا این غرق کثافت کردن، میتونه شریک کردن کسی در یک یا چند چیز باشه.
میتونه اینطوری باشه که وقتی گندی بالا میاری بگی فلانی هم با من بود، نه برای اینکه طرف رو لو داده باشیها یا اصطلاحن شریک جرم خودت کرده باشیش، نه! فقط برای شستن گناه خودت، برای توجیه اینکه بر فرض اگر من غیرمعمولم، پس چرا فلانی هم با من اومد؟ یا مثلن فقط من نیستم که فلان کارو میکنم که...
البته الان حرفم فقط دربارهی اشخاص مفرده، ولی در کل از اینکه بعضیها میگن همه این کارو میکنن پس منم بکنم هم بدم میاد، یا حالا برعکس، اینکه طرف بگه کی فلان کارو میکنه که من بکنم؟ یا حتا وقتی میخوان ترقیبت کنن به کاری به همین سبک صحبت کنن.
در کل قضیهی نوشتن این پست از اونجایی شروع شد که این بار کسی پشت سرم حرف نمیزد، جلوی روی خودم بخاطر انتقادی که از طریق دیگری بهش شده بود، میگفت کامی هم مثل منه، از حرصش میگفت هر دومون یه گهیم.
از روی بداهه گفتم جریان من و تو مثال دو تا باغبونه که هر دو یه کار رو انجام میدن، هر دو حاصل کارشون یه چیزه، منتها از یکیشون همیشه بوی گند تاپاله به مشام میرسه، از یکیشون هم عطر گلهایی که کاشته.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر