یه گوشهای هست که من یه روزی از همین روزا نوشته بودم "اینکه تهران چقدر خوب است؛ از ولیعصر گردیها"، اینا رو نوشته بودم که از این بنویسم که تهران چقدر خوب است و از ولیعصر گردیها بنویسم.
ولی خب الان از خوبیهای تهران فقط این توی ذهنمه که وقتایی که هواش تمیزه و کوههاش معلوم میشن، میخوای بغلش کنی. اصلن تهران با هوای غیرِ آلوده بر همه جا ارجحیت دارد.
از ولیعصر گردیها هم میخواستم بگم آدمی وقتی یه شب با رفیقش راه میافته بره ولیعصر گردی، ولی از سر اینکه شاشش میگیره باهاس بی خیال شه و بره خونه، فرداش باید از در خونه بندازه پیاده بره سر کار، تو گوگل مپ که نگاه کردم 6.03 کیلومتر پیاده راه رفته بودم. مزه داده بود، انقدر مکث داشتم و این ور اون ور کار انجام داده بودم، زمان دقیقش دستم نیومد. ولی خیلی خوب بود.
همین دیگه، پایان پیام/.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر