۱۳۸۹ دی ۲۸, سه‌شنبه

نوای دلبر

یک عمر عادت کردم که هر وقت همراه کسی سوار آسانسور می‌شم، اگه دارای سیستم سخنگو بود که طبقات رو اعلام کنه و اینا، شروع کنم اینور اونور اتاقک رو گشتن به دنبال صاحب صدا... محض لودگی! از طرف هم سوال می‌کردم که فلانی می‌دونی خانومش کجاست؟

این قضیه انقدر ادامه پیدا کرده که حالا اگه سوار آسانسور بشم و شروع نکنم، بقیه یادآور می‌شن که نمی‌خوای دنبال خانومش بگردی؟

۲ نظر:

مرجان گفت...

اون زمان كه كارداني ميخوندم تو پانسيون بوديم.تلفنمون قطع شده بود و گوشي برميداشتي تا شماره ميگرفتي يه اقاهه ميگفت به علت بدهي قطع ميباشد
بعد شب امتحان اعصاب نصاب نداشتيم من گوشي بر ميداشتم و هي شماره ميگرفتم و حرف ميزدم دوستم گفت فلاني اينكه قطعه
گفتم نه نيگاه اقاهه بهم ميگه زنگ نزن ديگه و من هي بهشش با ناز و عشوه ميگفتم اخه چرااااا؟بهم بگو ؟

نگار گفت...

خوب؟خانمه کجا بود دقیقان؟