۱۳۹۳ تیر ۳۰, دوشنبه

524

گاهی وقتا، بعضی از رخدادهای زندگیت که به وقوع می‌پیوندن.
چه شاد و چه غمناک.
فرداش که از راه می‌رسه، با خودت یاد دیروزت میافتی، یه وقتا، ساعت‌ها و دقیقه‌ها رو هم یاد می‌کنی. شاید با خودت فکر می‌کنی یک روز گذشت... با خودت شاید تمام لحظه‌ها رو مرور کنی، شاید به روشنایی روز نگاه کنی و فکر کنی همین موقع بود که فیلان...
فردا که بیاد، اگه قضیه اونقدر برات مهم باشه که هنوز هم حالت دگرگون باشه، حساب روز دوم رو هم می‌کنی.
روز سوم؟ نه دیگه، روز سوم حساب ساعات رو نداری، فقط یا خوشحالی یا غمگین.
به یک هفته که رسید، با خودت می‌گی یه هفته شدها، شاید ذوقش رو کنی، شاید غمگین بشی از اینکه تموم شد، شاید رها شی از اینکه تموم شده، شاید خوشحال باشی که گذشت... كه این هم گذشت.
احتمالن دیگه با تاریخ یادش نکنی تا سر یک ماه، رخدادهای غمناک، بیشتر به یادت میان این موقع‌ها، شادها معمولن چیزایی‌ان که ديگه اگر قرار باشه ياد بياريشون سر يه سال به ياد مياريشون، گرچه كه گاهى انقد خوبن باز هم حواست هست بهشون...

اينو سه شنبه پيش نوشته بودم، مى خواستم ادامه ش بدم، ولى ديگه نمى دونم.

523

وقتايى كه انقدر سر ذوقم كه بعيد نيست چشمامو كه مى بندم خودم در حال پرواز ببينم و با خودم بخونم
I believe I can fly
I can touch the sky...
همون موقع با مغز سقوط كردم كف آسفالت.

۱۳۹۳ تیر ۲۷, جمعه

522

هنوز هم گه گدار افرادى رو مى بينم كه براى اينكه مثلن بگن چقدر فلانى رو دوست داشتن.
از اين نوشتن حالا كه فلان كس نيست، به يادش جق زدن!!!
بد نيست. :)
به زعم من آدم ها هر وقت بخوان عشق، ياد و خاطره ى كسى رو به لجن بكشن بهترين كار سر زدن به حمام خانه شان است.
لااقل فكر مى كنم هيچوقت در غياب كسى كف دستى زدن باعث بهتر شدن نمى شود.
فقط كثافت كارى و تو خالى بودنش رو بيشتر مى كند.
شايد براى فراموشى راه خوبى باشد.
اما تفت ندهيد كه بخاطر عشقتان و ازين دست كسشرها، با تشكر.

521

از او، تنها قلب او از آن من است. باقى اش نه.

۱۳۹۳ تیر ۲۳, دوشنبه

520

فقط اينكه من خوب مى دونم چرا چراغ قرمزها رو دوست داشتيم.
يادت هست دستت تو دستم بود و چطور احساسم لو رفته بود؟ يادته بعدن چند بار از اون لحظه ياد كردى و  گفتى از خواستن من پر شدى؟