۱۳۹۲ شهریور ۱۱, دوشنبه

460

یک شب که ساعت یازده از مهمونی برگشته بودیم خونه، یه نفر لگنته‌ی دویست میلیونیش رو جلوی در پارکینگ خونه پارک کرده بود، بابام از همون دور که کوچه رو میومد پایین شروع کرد فحش دادن به فهم و شعور طرف.
همین که نزدیک در شدیم، همسایه هم که تازه از راه رسیده بود و در حال پارک کردن ماشینش بود، سری به تاسف تکون داد.
داداشم پیاده شد و با عصبانیت در رو کوبید بهم، رفت چندتا ضربه به شیشه‌های اتومبیل مزاحم زد تا صدای دزدگیرش در بیاد و راننده بیاد جابجاش کنه، ولی خبری نشد، مادرم گفت "یعنی همچین ماشینی صدای دزدگیرش قرار نیست در بیاد؟"
پیاده شدم و به همسایه گفتم ماشینش رو از پشت بچسبونه به ماشین طرف، نیشش باز شد، گفت "پنچر کنیش منصفانه‌تره‌ها" و رفت نشست پشت فرمون، به بابام گفتم "ماشینو بچسبون به ماشینش"، اون هم نامردی نکرد و با اشاره‌های من درست تو فاصله‌ی یک سانتیمتری ماشین طرف ترمز دستی رو کشید.
اومدم دم درب وایسادم که بقیه بیان برن تو، با یه لحن از خودراضی گفتم "حالا بیاد ماشینشو ورداره" خواهرم خنده‌ش گرفته بود، گفت "می‌زنه به ماشینا"، گفتم "جراتشو نداره".

۱۳۹۲ شهریور ۱۰, یکشنبه

459

امروز کانورسیشن اس‌ام‌اسش رو از روی گوشی‌م پاک کردم.
هفت دقیقه طول کشید تا پاک بشه.
تمام مدت فحش می‌دادم به سی‌پی‌یوی دوال کورِ گوشی‌م که چه جونی می‌کنه.
از طرفی هم به گوشی‌م حق می‌دادم که براش سخت باشه، فقط وقتی می‌خوای به بالاش برسی پنج دقیقه طول می‌کشه...
میون فحش دادن‌ها، ذهنم میون تکست‌های رد و بدل شده‌ی این هشت نه ماه می‌گشت.
در گذشته بارها و بارها پشیمون شدم از این کانورسیشن یا آرشیو ایمیل پاک کردن‌ها، ولی خب همیشه هم لازم بوده.
یه صدایی می‌گفت کانتکتشم باید پاک کنی؛ کردم.
هر چند برای دلم قضیه همچنان ادامه داره، ولی خب جملگی شک نداریم که دل خر است...

۱۳۹۲ شهریور ۹, شنبه

458

+ من
- اوشون

ساعاتی بعد از نیمه شب:
+ شب بخیر
- شب بخیر عشق قدیمی
ساعاتی بعد از ظهر:
+ خر
- عه، چرا؟
+ دلم خواست، این از امتیازهای عشق قدیم بودنه
- تابلو بود در مورد اونه
+ عه، فمیدی؟
- عشق هرگز نمی‌میرد، بلکه از شکلی به شکل دیگر تغییر پیدا می‌کند، آره، فهمیدم
+ یا از کسی به کس دیگر انتقال می‌یابد؟
- نه، منظورم عشق به یک نفره، حتا تنفر هم وقتی به وجود میاد که عشقی در کار بوده باشه
+ الان عشقت به من شکلش عوض شده؟
- آره
+ الان چه شکلیه؟
- قبلنا شکل قلب بود، الان دایره‌س
+ گاب
- [گل می‌فرستد]
+ متشکر
- فداتون بشم، تازه دایره‌ش یه وقتا سولاخ می شه
+ چطوری ینی؟

تو بی کانتینیود...

۱۳۹۲ شهریور ۳, یکشنبه

457

من مانده‌ام تنهای تنها... من مانده ام تنهای تنها داهاهاهاهای یاهاهاهاهاهای
عجیب فاز خوندن گرفتم.

امروز تو اینستاگرام اقلیما یه نوتی خوندم، تو کپشنش نوشته بود:
Because it feels so good when I stop.
سخنم با اون دسته از دوستانه که از من می‌پرسن "چرا من نمی‌کشم بیرون؟ چرا هی ادامه می‌دم؟"، خواستم بگم احتمالن بخاطر اینه که وقتی بکشی بیرون حس خیلی خوبی داره. منتظری به نقطه‌ی عطفش برسه.

از صب تا حالا رفته بیرون نیومده، حیف که یه هفته مسافرت بودم و سرکار نبودم نمی‌تونم بش غر بزنم.

میان صید غم‌ها...

چه خوشگل شده پدسگ از دو سال پیش که من ندیدمش، یا لااقل تو این عکسه که اینطور بود.
اکثر مواقع این "یا لااقل که..." رو می‌گم تا مثلن به شنونده حالی کنم خودم بهترشو دیدم، لازم به زر زیادیِ شوما نیست که بیای بگی فیلان. از سر داداشم افتاده تو دهنم، بسکه توضیح می‌ده!

یه چیز دیگه‌ام می‌خواستم اینجا بنویسم که آخریش باشه، منتها هر چی فک می‌کنم تو این نیم ساعته یادم نمیاد... حیف!

۱۳۹۲ شهریور ۲, شنبه

456

امکان نداره پای این بچه رو ببینم و اشک تو چشام جمع نشه...

455

آیم نات یو، آیم نات ایون لایک یو.
این جمله‌هه رو به دو لحن می‌شه خوند، یکی وقتی طرف از ناتوانیِ خودش در انجام اموری می‌گه، معمولن تو فیلما وقتی یکی تو بغلشون داره می‌میره و طرف ازشون می‌خواد که راه رو ادامه بدن و ازین دری و وریا یه همچین حرفی با این لحن زده می‌شه.
یه وقتام، وقتی می‌خوای طرف رو خورد کنی که بگی من به رذلی و کم ارزشیِ تو نیستم، انقدر پست باشم که فلان کنم و اینا؟ بعیده!
همین.
مخاطب خاص: نگرفتی بیا برات توضیح بدم.