۱۳۹۱ اسفند ۲۳, چهارشنبه

391

عمریه - وقتی فقط بیست و چار پنج سالت باشه - فقط؟ نمی‌دونم - دیگه لااقل این "عمریه" نصفش رو که شامل می‌شه - هر وقت خواستم بگم من آخرشم، گفتم آیم فاینالی.
کم هم نمی‌گم.

۱۳۹۱ اسفند ۲۱, دوشنبه

390

هر بار دختری رو می‌بینم که لباسشو با رنگ خاصی ست کرده، زیر لب می‌گم لیــــدی ایــــن د رد یا بلو یا حالا هر چی.
حتا شده یه وقتا به کسی گفتم خانوم این لیدی این د رد که می‌گن شومایی؟ لبخند شیرین تحویل گرفتم و رد شدم.
یه وقتام اینایی رو که با پوشیه هستن رو می‌بینم، با خودم می‌گم هوز این بلک!!؟ نوبادی نوز.

389

وقتی تو خیابون راه می‌رفتیم و گه گدار دخترکان نگاهم می‌کردن.
می‌خواست گلویشان را بجود، بش می‌گفتم موضوع من نیستم. خوشگلیِ تو باعث می‌شه جماعت من رو نگاه کنن و با خودشون فکر کنن من چی دارم که تو با منی.
فشم می داد، ولی خب بهرحال سر ذوق میومد.

388

چند ماهیه تابلویی نصب کردن که لطفن در این مکان سیگار نکشید، منظورم به پاساژمونه، اینه که همیشه کنار درب این وری که به ساختمون بغلی راه داره و کنار مغازه‍ی ماست وایمیسم و نخی دود می‌کنم.
چند روز پیش طرفای ظهر بود، یکی از اسمبل‌کارها دست گذاشت روی شونه‌م و گفت انقدر نکش، خندید رفت دکمه‌ی آسانسور رو زد بیاد پایین. گفتم من که الان روزی حداکثر سه چار نخ می‌کشم، باز خندید و گفت نکش، گفتم داود یه نفر هست صب به صب که من دارم از بالا میام این وری، از فاطمی میاد توی جویبار، حتا واینمیسه سر خیابون که ماشینا واستادن مسافر می‌زنن، خیلی رله و عشقی میاد سر اون کوچه‌هه که خطیای بازار و توپخونه وایمیسن، سیگارشو که کشید، هر کدوم ماشینا که تو قید پر کردن مسافر تا خرتناق نبودن و فقط خواسته بودن که برن رو براشون دست تکون می‌ده و سوار می‌شه میاد پایین. داود جون، تو که اونطوری عشقی سیگار می‌کشی به من نگو نکش.
نیشش تا بناگوش باز شده بود، گفت رفیق بهتر ازین پیدا نمی‌کنه آدم، - سیگارو می‌گفت - تایید نکردم. گفت تو منو از کجا دیدی؟ گفتم من هر روز مسیرمه، چند بار برات دست تکون دادم، منتها انقدر تو حال و هوای خودتی که انگار نه انگار، گفت آره، من صبا همیشه تو عالم خودمم، گفتم به قول یکی از دوستان - منظورم به یکی از بلاگ‌نویس‌ها بود - می‌گفت از سیگاریا عشقی‌تر ندیدم، توی سرمایی که سگ بیرون نمیاد و از پنجره داری بیرون رو نگاه می‌کنی که برف میاد و همه جا نشسته، یکی رو می‌بینی اون پایین به دیوار تکیه داده داره سیگار می‌کشه، دود سیگار و بخار غلیظ دهنش که با هم قاطی می‌شه و می ره هوا رو با چشم دنبال می‌کنه و ... دیگه ادامه نداده بودم. فکر کرده بودم واقعن چقدر شبیه حرفای اون بلاگ‌نویسه بود، انگار فقط پارت عشقی بودنش شبیه بود.
گفت یه روز تو جاده کلاردشت، با چندتا از دوستام رفته بودیم شب چادر بزنیم، صب ساعت چهار اینا بود پا شدم برم بشاشم، دیدم یه شعله‌ی سیگار تو اون تاریکی مطلق انگار از فاصله‌ی چند کیلومتری پیداست، آخه می‌دونی که سیگار شعله ش یه طوریه.. اشاره کردم می‌دونم، ادامه داد آره، با خودم گفتم این دیگه تو چه حالی بوده که اون وقت صب اونم اونجا اومده بوده بیرون سیگار بکشه.
صدای باز شدن قفل درب کابین آسانسور اومد، خدافظی کردیم، اومدم این ور.

می‌گفت عاشق صدای سوختن سیگار تو سکوت شبه؛ کی نیست؟

۱۳۹۱ اسفند ۱۸, جمعه

387

پن‌شنبه‌ی هیوده اسفند، عه دی تو ریممبر، خیلی شود بی ریممبر
هاع، همین.

386

صورتی عن است، نارنجی نیز هم، چن روز پیش دختری رو دیدم موهاش سبز بود، مثال کرک قالی، اوواخ، گند بزنن بش.
داشتم برای خواهرم تز می‌دادم که اگه بخواد همه‌ی مواش رو شرابی کنه اصلن جالب در نمیاد، شرابی باید تیکه‌ای باشه - کلهم اجمعین می‌خندیدن که می‌گم "تیکه‌ای" - در ضمن تا مدتی بعدش کلن رنگ گذاشتن سخته و البته اینکه قرمز هم که پوست سفید می‌طلبه و در ادامه‌ش قضیه‌ی خیابون انقلاب و دختر مو سبز رو گفته بودم.
من، این طرف پشت میز نهار نشسته بودم، هنوز از بعد از نهار از جامون تکون نخورده بودیم، سعید گوشیِ من رو گرفته بود و رفته بود همون گوشه‌ی همیشگیِ من، پشت تلویزیون، ولو شده بود و بازی می‌کرد، غش کرده بود از خنده، برگشتم نگاش کردم، دیدم ولو شده رو کاناپه، برگشتم به خواهرم آروم گفتم به چی می‌خنده؟ گفت به تعریف کردن تو. همونطور پچ‌پچ‌کنان گفتم خوبه مثلن داره بازی می‌کنه، گفت حواسش شیش دنگ به حرفای تو هست همیشه.