۱۳۹۰ اردیبهشت ۲۴, شنبه

۱۳۹۰ اردیبهشت ۲۲, پنجشنبه

240

آه، باد کرکره‌ها را به رقص درآورده
اشک به چشمانم آمده
بغض گلویم را گرفته
کسی نیست به من ذره‌ای امید دهد
لااقل به من بگوید خر داغ کرده‌اند
ولی من می‌دانم
بوی شیشلیک را از هفت فرسخی می‌شناسم

۱۳۹۰ اردیبهشت ۱۹, دوشنبه

راه راه خال خال پشمی

این عکسه هست مادره بچه‌شو زیر آوار بغل زده و بچه زنده مونده، رو گوشیش واسش پیغام گذاشته و می‌گن واسه‌ی سونامی ژاپنه، یه سریا می‌گن واسه چینه و راستش من سر هایتی هم شنیده بودم، اصلن کار ندارم قضیه واس کجاس.
خواستم بگم سال هشتاد و دو که تهران زلزله اومد از نزدیک شاهد یه همچین اتفاقی بودم.
با بابام تو سالن جلویی خونه تو خواب بعدازظهر قوطه‌ور بودیم که به وقت لرزش یهو بلند شدیم، گفتم زلزله‌س، اون موقع واحد هم‌کف بودیم، سریع رفتیم تو کوچه.
بابا از پای پنجره اسم خواهر، برادر، و مامانم رو صدا می‌زد که بیان بیرون - احتمال پس لرزه بود به هر حال - آخرشم داد زد یکی بیژامه‌ی منو بیاره.
حالا یارو با زنش یکی یه ملافه پیچیده بودن دور خودشون اومده بودن تو کوچه، ملت به ریش بابای ما می‌خندیدن و ولو شده بودن کف آسفالت.

۱۳۹۰ اردیبهشت ۱۱, یکشنبه

هفته معلم مبارک

سوم هنرستان بودیم.
خب اصولن هنرجوی کامپیوتر که بی کار نیست بشینه ادبیات بخونه!
یادمه دبیر ادبیات که استاد یا استاد جلالی صداش می‌کردیم، اون آخرا دیگه به اسم کوچیک صدام می‌کرد.
هر وقت سرم رو بلند می‌کردم، می‌گفت "کامران جان بخواب عزیزم، چیز مهمی نگفتیم."
خسته بودم خو، چه کاری بود شبِ قبلش زود بخوابیم وقتی ساعت اول رو ادبیات داشتیم؟ همیشه روی یک ساعت خواب ادبیات حساب می‌کردم که تا 2 و 3 می‌نشستم پای کامپیوتر! یعنی نه فقط من، من قطره‌ای بودم از دریا...
با این منوال کل پایه سوم ادبیات رو میافتادیم.
همین موقع‌ها از سال بود، یعنی هفته معلم و اینا، یادمه جلالی همیشه از وضع مالی خراب اوایل انقلابش تعریف می‌کرد که به خاطرش مجبور شده بود فرهنگ کامل دهخداش که نمی‌دونم چند جلد بوده رو بفروشه و خرج زندگیش کنه.
کل پایه سوم پول گذاشتیم رو هم براش خریدیم. پیرمرد از ذوق زبونش بند اومده بود، نصف دبیرها که ذوق جلالی رو می‌دیدن اشکشون جاری بود.
بعد از اهدای هدیه که رفتیم سر کلاس یه نگاه بهم انداخت، گفت "کامران جان بخواب"، کلاس منفجر شد. ادامه داد "فکر نکنین با این کارا نمره می‌گیرین، اینطوری هم منو نگا نکنید."
سر امتحان بینش تو شهریور، معاون بهم گفت "تو تاریخ هنرستان بی سابقه بوده که هیچ‌کس ادبیات رو تو خرداد نیافته."