۱۳۹۰ شهریور ۱۸, جمعه

آن کس‌خولیت است که شاخ و دم ندارد، باقی موارد همه‌شون دارن*

می‌گن که جاش خالی نباشه یا احساس تنهایی می‌کنی حالا؟ یا مثلن دور و برت خلوت شدا و ...
و خب تا الان که دهن همه رو بستم با این حرف که یه کم بگذره عادت می‌کنیم.
جملگی ریده‌اند به خودشان انگار و دو نقطه خط صاف شده‌اند بس که انتظار داشتند صدای هی با یک نفس عمیق از اعماقم در بیارم و ابراز دلتنگی کنم.
من فقط یه کم حوصله‌ام سر می‌رود از اینکه نمی‌دونم این روزها چه کسی رو صدا کنم که آخر اسمش یه بابا هم بذارم و اون هم هر بار برگرده طرفم که ینی سراپا گوشم و من تند و پشت سر هم بهش بگم بی برو تو کونم و هرهر بیخود کنم.

* نتیجه اینکه جملگی یه خورده کس‌خولیت رو دارا می‌باشیم. هرهرهر
- کیر

هیچ نظری موجود نیست: