وقتی یکی مثل من وسط یه محفلی گیر بیفته که همشون به طور میانگین در ماه لااقل بالای 5-6 تا کتاب مطالعه میکنن، واقعا لالمونی میگیره!
بنده در سال خودم رو بکشم، شاید 10-12تا کتاب دست بگیرم، البته مطالعات اینترنتی و اینها رو کار ندارم، ولی خوب...
خلاصه فقط وقتی میتونستم اظهار نظر کنم که صحبت از کتابهایی میشد که خوندم و گاهی وقتا هم زدن تو سر ذبیحالله منصوری و لرزوندن تنش تو قبر که با سبک ترجمهش چه خیانتی به نویسندههایی امثال دوما کرده...
همین میون بود که یکی از بانوان، تصمیم گرفت یه تیکه از مکالمهای که در یکی از کتابها شده بود رو برای دوستانِ دیگه بخونه!
یکی از اونهایی که میشه گفت +50% از کتابهایی که تا حالا خوندم رو ازش قرض گرفتم...
حین روخوانی، وقتی به جایی رسید که پسر و دختر میخواستن خداحافظی کنن، پسر گفت "خانوم ...(اسمش یادم نیست) واقعا خوشوقت(بخونید khoshoghat) شدم، خداحافظ."، "منم همینطور، خداحافظ شما!"
به خاطر واژهای که در متن کتاب به کار رفته بود اصلا متوجه مفهومش نشدم، حسابی گیج و گنگ بودم،همچنان داشتم فکر میکردم و مطمئن بودم ابروهام هفت شده و سه تا علامت سوال بالای سرم دارن قر میدن، از طرفی هم جرات نمیکردم وقتی بین این جماعت اهل فضل نشستم، معنی این کلمهی خاص رو بپرسم که حالا اینی که گفتی یعنی چه!
بعد از چند لحظه که گذشت یه نگاهی به بقیه انداختم، با خودم گفتم مطمئنم بقیه هم تو کف همونی هستن که من هستم.
بنده در سال خودم رو بکشم، شاید 10-12تا کتاب دست بگیرم، البته مطالعات اینترنتی و اینها رو کار ندارم، ولی خوب...
خلاصه فقط وقتی میتونستم اظهار نظر کنم که صحبت از کتابهایی میشد که خوندم و گاهی وقتا هم زدن تو سر ذبیحالله منصوری و لرزوندن تنش تو قبر که با سبک ترجمهش چه خیانتی به نویسندههایی امثال دوما کرده...
همین میون بود که یکی از بانوان، تصمیم گرفت یه تیکه از مکالمهای که در یکی از کتابها شده بود رو برای دوستانِ دیگه بخونه!
یکی از اونهایی که میشه گفت +50% از کتابهایی که تا حالا خوندم رو ازش قرض گرفتم...
حین روخوانی، وقتی به جایی رسید که پسر و دختر میخواستن خداحافظی کنن، پسر گفت "خانوم ...(اسمش یادم نیست) واقعا خوشوقت(بخونید khoshoghat) شدم، خداحافظ."، "منم همینطور، خداحافظ شما!"
به خاطر واژهای که در متن کتاب به کار رفته بود اصلا متوجه مفهومش نشدم، حسابی گیج و گنگ بودم،همچنان داشتم فکر میکردم و مطمئن بودم ابروهام هفت شده و سه تا علامت سوال بالای سرم دارن قر میدن، از طرفی هم جرات نمیکردم وقتی بین این جماعت اهل فضل نشستم، معنی این کلمهی خاص رو بپرسم که حالا اینی که گفتی یعنی چه!
بعد از چند لحظه که گذشت یه نگاهی به بقیه انداختم، با خودم گفتم مطمئنم بقیه هم تو کف همونی هستن که من هستم.
به خودم جرات دادم و گفتم "م... جان، میشه دوباره این دو خط آخر رو بخونی؟"، "آخرش که فقط خدافظی بود"، "نه آخه شما نمیدونی! یه نکتهای بود که من اصلا متوجهش نشدم."، همین که من اینطور گفتم، بقیه هم شروع به تایید کردن و بانوی اهل فضل و مالک کتابخونهی چند هزار جلد کتابی دوباره شروع به خوندن کرد و باز هم متن کتاب رو همونطور خوند و مطمئن شدم مشکلی در دید نبوده.
وقتی نگاههای منظوردار اطرافیان رو دیدم که بینشون در حال رد و بدل شدنه، رفتم کتاب رو از دستش گرفتم و دیدم کلمهی خوشوقت رو خانوم داره khoshoghat میخونه! نمیدونستم بزنم زیر خنده یا به حالش گریه کنم!
فقط کتاب رو دادم دست بقیه تا خودشون ببینن...
یعنی بعضی وقتا... هیچی اصلاولش کن، دیگه چیزی نگم سنگینتره!
یعنی بعضی وقتا... هیچی اصلاولش کن، دیگه چیزی نگم سنگینتره!
۳ نظر:
از آشنایی با وبلاگ شما khoshoghat شدم! :دی
خوب شاید بنده خدا لهجه ای چیزی داشته! شما علی الحساب بهش می خندیدی تا بعد ..
خاکستر هم اونجا بود؟اونجا اون حرف ها رو زد؟
ارسال یک نظر