۱۳۹۴ مرداد ۲۵, یکشنبه

571

يه وقتايى هست، هر چى دم دستت بياد رو بايد محكم بگيرى، انقدر محكم نگه دارى و تكيه گاهت كنى تا كه شايد پاهايى كه شل شدن و دارن باعث سقوطت مى شن رو استوار نگه دارى. انگارى اينكه مى گن پات قلب دومته فقط اينطورى نيست كه بگن، انگارى راست بگن، اون فشارى كه توى سينه ت حس كردى به قلبت اومده به پاهات هم اومده.
آخه هيچكس نبايد بدونه پشت نقابت چه خبره.
مى دونى كه اين قانون كاره، بايد خوب شد، بايد خوب بشى، بايد به حال خودشون بيان پاهات.
مث سنگ موندن كه آسون نيست، هى بخواى بخورى به اين طرف و اون طرف تا كه خط و خشات صاف شن. فقط نكنه يه وقت طورى بخورى زمين خورد بشى.
آره، يه وقتا تازه به خودت مياى و مى فهمى چقدر ياد گرفتى حفظ ظاهر كنى، آدمايى كه تمام روز كه هيچ تقريبن تمام زندگيت رو باهاشون گذروندى از ظاهرت هيچ نمى فهمن.


۱۳۹۴ تیر ۳۰, سه‌شنبه

570

نمى دونم كدوم پست بود، الان دنبالش گشتم لاى نوشته هام، پيداش نكردم منتها.
خطاب به نازنينى نوشته بودم نازنين.

چند وقت بعدش ازم پرسيدن اين پست راجب منه؟ گفته بودم نه، راجع به فلانيه.

چند ماه پيش، چند ماه گذشته بود از اون روز، سر يه صحبتى گفت تو گفته بودى فقط به من مى گى نازنين، ولى تو اون پستت به فلانى گفته بودى.
جواب در خورى نداشتم بهش بدم، فكر كنم فقط گفته بودم آدما تغيير مى كنن.
شايد فقط بشه اينطور توجيهش كرد كه در هر زمانى فقط يك نازنين وجود داره. :)
چند روزيه به يك نفر مى خوام بگم، ولى زبونم نمى چرخه انگار اصلن.
لعنت بهت، لعنت به جفتتون.

۱۳۹۴ تیر ۲۹, دوشنبه

569

ديروز زير پستى كامنت گذاشتم، خود نويسنده كه نه، يك نفر ديگه اومد گفت ما همه مون همينيم.
حرف از دزدى ها بود، دزد هاى توى مملكت…
گفته بودم هستن كسانى كه به خود من گفتن اگر دزدى نمى كنن فقط يا جراتشو ندارن يا نمى تونن و نمى دونن كه چطور… بعد طرف اومده بود بهم منشن زده بود گفته بود نودونه درصد همينيم و منم اگه مى تونستم مى كردم و اينها.
مى خواستم بگم آدمايى هستن كه اينطور نيستن ولى چوب لاى چرخشون مى كنن، چون وقتى يك نفر درست كار كنه مسلمن اطرافيانش نمى تونن بخورن. يا زمينش مى زنن يا بهرحال يه طورى از كار بر كنار…

همه ى اين حرفارو داشتم براى يكى ديگه از دوستام مى زدم، مى گفت كافر همه را به كيش خويش پندارد.
ديگه بحث رو ادامه نداده بودم و فكر كرده بودم بدبختى اينجاست كه اكثريت خودشون رو با "همه مى كنن" مبرا از هر گناهى مى دونن و جالب تر اينكه پيش وجدانشون هم آسوده خاطر مى شن! اگه من نبرم/ندزدم، يكى ديگه مى دزده/مى بره يا من نخورم كه فلانى بخوره شده معيار زندگى ملت.
تو همه چيزمون همينه، الان با پسر بيست ساله اى كه مغز دختر سيزده چهارده ساله رو زده و مى خواد ببردش تو تخت حرف بزنى كه اين كارو نكنه، طرف ممكنه فلان مشكل و بهمان مشكل رو پيدا كنه، باز همون جواب رو مى شنوى.
رانندگيامونم همينه.
ساده ترين مسايلمون كه نريختن زباله تو خيابون باشه هم همينه.
كلن ريديم، فقط ادعاييم.
اونى كه از خودش شروع كرد رو يكى به من نشون بده. برم مريدش بشم.

بى ويرايش

۱۳۹۴ تیر ۲۱, یکشنبه

568

مى خوندم نوشته هاشو، بدون اينكه متوجه باشم خودكاره رو انقد تو دستم فشار دادم كه شكست، خورد شد در واقع.
سطح درگيرى!

۱۳۹۴ خرداد ۲۱, پنجشنبه

567

گاهى لازم نيست حتا مطمئن باشى كسى بهت خيانت كرده يا نه. همين كه فكر مى كنى طرف بهت خيانت كرده، دوستت ارتباطش رو با طرف قطع مى كنه. اون قطع كردنه خوبه، خوشم مياد.

۱۳۹۴ اردیبهشت ۲۳, چهارشنبه

566

باز من بيست خط نوشتم پاك كردم.
نشستم دو سال اينباكسمو ورق زدم، كلى خاطره بازى كردم و مرتبش كردم و …