۱۳۹۳ مرداد ۱۳, دوشنبه

529

يه آن ميون حرفايى كه تو مخم با صداى خودم مى شنوم، شنيدم كاش مى شد زمان رو به عقب برگردوند. قبل از اينكه اين اتفاقات بيافته، قبل از اينكه اين حرفا زده بشه.
توجهم كه به شنيده هه جلب شد، فكر كردم من هميشه فكر مى كنم اگر بخوام روزى به عقب برگردم دلم مى خواد برگردم سال هشتاد و يك، وقتى اول دبيرستان بودم، وقتى يه جورايى مى شه گفت تبديل شدم به اينى كه الان هستم. دلم مى خواست اينى كه الان هستم نمى شدم.
ولى امشب به خودم گفتم نع، به اون موقع نبايد برگشت، بايد به اون موقعى برگشت كه شروع كردم به فهميدن، انقدر برگردم به عقب كه برسم به اول جاده، برم تو جاده ى نفهميدن، نفهم بشم، نفهم بودن خيلى خوبتره. جاده ى asshole بودنم از نفهمى مى گذره. كلن زندگى خيلى بهتر بهت مى گيره، وقتى با كس كشى توش قدم بر مى دارى.
يه وقتا تو دفتر كه نشستيم. سرم كه تو گوشيمه و دارم تايپ مى كنم، يا بهتره بگم حرف مى زنم، پسرعمه م قيافه م رو نگاه مى كنه، نگاهشو مى فهمم، حس مى كنم وارسيم مى كنه تا كه چهره م رو بخونه، سرم رو ميارم بالا، اكثرن تو سكوت مى خنده بم و روش رو بر مى گردونه، يه وقتا فضوليش مياد، كرمش مى گيره، كنجكاو مى شه.
انقدر اين اتفاق افتاده، يه وقتا خودم رو از نگاه اون مى بينم كه گوشيم رو به دست گرفتم، دارم فك مى زنم، تو وايبر يا برنامه هاى مشابه...
مثل امروز، كلى خنديده بودم تا اون موقع، گه گدار بلندبلند، پرسيد با كى حرف مى زنى؟ گفتم به تو چه؟ گفت پ؟ گفتم نه، گفت الف؟ گفتم نه، گفت جفتشون با هم؟ گفتم نه، گفت آهان، با سين؟ گفتم نه، گفت نكنه با سين حرف مى زنى؟ صداى نوچ درآوردم، گفت آ؟ بازم نوچ كردم، گفت جديده؟ گفتم كى حوصله آدم جديد داره؟ گفت با نون؟ گفتم بمير بابا، گفت قديميه؟ گفتم اوووه، گفت به كهكشان مى رسه؟ گفتم يه چى تو همين مايه ها، گفت لامصب خب كيه؟ گفتم به تو چه؟ روش كم شد. برگشت طرف لپ تاپ، اين وسط يك بار هم سرم رو بالا نياورده بودم نگاهش كنم.
ديگه نگاهم نمى كرد، اما من هنوزم خودم رو مى ديدم، خودمو مى ديدم كه حالا كه مسخره بازيم تموم شده بود و حرف جدى مى زدم، چقدر قيافه م عوض شده بود، چقدر آروم به نظر مى رسيدم، چه غوغايى توم بود.
از تغيير حالت هام غصه م گرفته بود، با خودم مى گفتم من واقعى اينم، همين كه آروم مثل آتيش زير خاكستر نشسته، پاش رو انداخته رو پاش.
ميون حرفامون، فكر كرده بودم لابد براى بعضى آدما، وقتى دوست دختر/پسرشون كه با هم برك آپ كردن، برمى گرده پيش پارتنر سابقشون، بيشتر بهشون فشار مياد تا اينكه طرف با فرد جديدى بپره.
خوابم مياد ديگه...

۱۳۹۳ مرداد ۹, پنجشنبه

528

هر چقدر احمقانه، با اينكه مى خوام از خواب بميرم.
ولى دلم نمى خواد بخوابم.
مى دونم كه دير يا زود، پنج دقيقه يا حداكثر ده دقيقه ى ديگه بدنم على رغم ميل باطنيم به نخوابيدن، مى خوابه.
انگار كه دلم مى خواد خودمو آزار بدم.
خودم هم نمى دونم چرا.
امشب از خودم مى پرسيدم به چى دل بستى؟ باد؟

هر چقدر دستم روى صفحه موند و هى خوابم برد و صفه ى گوشى روشن موند و بيدار شدم و درى ورى هاى تايپ شده رو پاك كردم بسه، بخوابم.

۱۳۹۳ مرداد ۳, جمعه

۱۳۹۳ مرداد ۱, چهارشنبه

526 - Never let her go they said, they never said how

يه موقعى يه نوتى خونده بودم تو ناين گگ كه نوشته بود وقتى به يه دختر تكست مى دى و اون هميشه همون موقع جوابت رو مى ده جورى كه حس مى كنى بيست چار ساعته گوشيش دستشه و وقتى باهاته به گوشيش اصلن دست نمى زنه. هيچ وقت نذار از دستت بره.

يه وقتا كه اون آدم باهاته ممكنه يادش بره گوشيش رو كجا گذاشته، ممكنه وقتى با تو مياد تو اتاق گوشيشو بذاره توى سالن به شارژ بمونه...
با خودم مى گم اما حالا، حالا وقتى يواش يواش سرعت جواب دادنش كم مى شه چى؟

525 - You are the key

That awesome moment when you realize you are the reason your friends hanging together.