۱۳۹۰ تیر ۲۹, چهارشنبه

هیـــس

قلب اژدها فیلمی نیست که بخوام به کسی توصیه کنم که بره ببینه، البته اگه ندیده! 
گرچه قدیمیه و خودم هم دیالوگ‌ها رو دقیق یادم نیست.
ولی یه سکانس رو هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم، یادمه کاراکتر اول فیلم یا همون شکارچی اژدها با اسب‌ش توی جاده می‌تازید و یه یارو رو می‌دید که الان یادم نیست چی کاره‌ی دربار شاهانه بود، بهش می‌گفت تا وقتی شاه روی جاده‌ها مالیات نبسته بهتره راه‌ش رو بگیره و بره یا یه همچین چیزی! طرف وقتی این حرف رو می‌شنید، ذوق مرگ می‌شد و می‌رفت پیش شاه و در گوشش فقط دو کلمه می‌گفت "مالیات بر جاده‌ها" شاهم یه لبخند خبیثانه‌ای می‌زد و فشار مالیات رو بیشتر می‌کرد. خب همه هم که می‌دونن تو انگلیس همیشه مالیات زیاد بوده و بدبختا کلن در همه‌ی اعصار رابین هود لازم بودن. آخی آخی
حالا همه‌ی اینا رو گفتم که بگم خیلی وقتا حرفایی که از ترس‌مون می‌زنیم که آی تا فلان نشده، فیلان کنم. خودش ایده رو به اونایی که نباید بده، می‌ده.
شاید اسم‌ش رو ترس هم نشه گذاشت، ولی خب من به این موضوع وقعی نمی‌نهم از اونجایی که اسم‌ش رو هم بلد نیستم.
همین

۱۳۹۰ تیر ۲۷, دوشنبه

حتا یکی؟

مرد بهت زده بود به خاطر حرفایی که شنیده بود و از درست شنیدنشون مردد بود، ابروهاش رو به شکل هفت مانند خاصی نگه داشته بود، درموندگی از لرزش چشماش معلوم بود، هر کسی نمی‌دید. احتمالن فقط کسایی که بیشتر به خطوط صورتش آشنایی داشتن می‌دیدن.
مرد بیش از شصت سال سن داشت، کوله‌باری از تجربه بود، نزدیک به چهل سال تجربه‌ی زندگی مشترک داشت. تجربه‌ای که نداشت و دلش نمی‌خواست که داشته باشه کم آوردن بود، از موضع‌ش پایین اومدن بود، قبول اشتباه‌ش بود و... آخه مرد نزدیک به چهل سال تجربه دیکتاتوری تو فضای خونه‌ش رو داشت.
شاید از پسرهاش، خصوصن آخری، بیشتر انتظار رک گویی، یا به قول خودش بی حیایی و بی رگی داشت.
ولی انگار اصلن انتظار نداشت با همه‌ی حساسیتی که روی پدر مرحوم‌ش داشت، دخترش صاف توی چشماش نگاه کنه و بگه از پدربزرگ پدری‌ش حتا یک خاطره خوش نداره. حتا یکی! حتا یکی که لااقل لبخند روی لب‌هاش بیاره.
فردای اون روز مرد، نا امید، از نوه‌ی خودش خیلی آروم پرسیده بود تو از من خاطره خوب نداری؟
یادم میاد پسرک از جواب دادن طفره رفته بود.

۱۳۹۰ تیر ۲۴, جمعه

صوبت از فیلتر آغشته به خون جداست

سيگار رو توى زيرسيگارى له كرد.
اول به سيگار بعد به چشماش نگاه كردم، گفتم تو نبودى مى‌گفتى خوشت نمياد جاى روژ روى سيگار بمونه؟
خنديد، گفت من نبودم!
خودمم نيشم باز شد.
گفت خيليا از اين سوتيا مى‌دن، ولى تو قبلنا از اين اشتباها نمى‌كردى.
گفتم پيش‌آمده پيش مى‌آد ديگه!
دستشو گذاشت رو دستم و بازم خنديد.

یه روز پای تلفن\چت پرسيده بودم فيلترت سرخ شده؟ گفته بود خوشش نمياد! ولى يادم نيست كى بود. کی بود؟

۱۳۹۰ تیر ۱۸, شنبه

بفرمایید نهار

بلخره ممکنه واس شمام پیش بیاد که قبل از ظهر با رفیق‌تون به منزل برگردین، چون از صبح رفته بودین بیرون دنبال یه لقمه نون که البته استخون سگ هم جلوتون ننداختن و در حد مرگ گشنه‌ و تشنه‌این، درست در لحظه‌ای که انتظار دارین مادر گرام با شربت آلبالویی، آبلیمویی، شیر خری چیزی از خودتون و مهمون ناخونده‌تون پذیرایی کنه، می‌بینین که خانواده‌ی گرام در حال راهی شدن به بیرون هستن، غذایی هم تو بساط نیست، چرا که احتمال برگشتن شما بدون نهار خوردن، اونم با رفیق شفیق‌تان یک به میلیون بوده و خب مادر گرام می‌گه گوشت کوبیده رو از فریزر درآورده بوده واسه نهار، ولی الان تو یخچاله و خودتون یه کاریش بکنید.
اینطور می‌شود که دو تایی دست به کار می‌‌شین و گوشت کوبیده از برشتگی سیاه - اشتباه نکنید، نسوخت، فقط خیلی برشته شد - می‌شه، تندی‌ش خرطوم فیل رو هم از جا در میاره، پیازش هم نمی‌فهمین بلخره کمه یا زیاد، آخر سر هم معلوم نشد قارچ‌ش رو با آبلیمو تفت دادین یا آبلیمو رو با قارچ.
وقتی سر میز نهار می‌شینین، آبلیموی تفت داده شده با قارچ و پنیر پیتزایی می‌خورین که طعم گوشت سوخته‌ی تند می‌ده.

۱۳۹۰ تیر ۱۵, چهارشنبه

پنجره‌هامان همیشه باز است

می‌دونید؟ اگه‌ام نمی‌دونید خو دارم می‌گم دیگه
ما مگس‌هایمان را اندر دفتر کوچکمان می‌پرانیم
بعد این دفتره کجاس؟
طبقه پایین منزل
کلن در طول روز کیونی هم می‌کشیم تا برسیم به دفترمان
بله، خودمان هم به این مسله واقفیم
شوما دیگه نکن تو چشمون
بعد کلن حرفم چیز دیگه‌ای بود
می‌خواسَم بگم دفعاتی که من این پله‌ها رو می‌رم و میام
دقیقن مساویه با تعداد دفعاتی که پدر گرام می‌ره و میاد، بلکه هم بیشتر
وقتی میاد دفتر، آخ! خونواده بپر عینک و موبایل منو بیار
وقتی می‌ره خونه - ینی همون بالا - اینترکام می‌زنه که
آی یکی اینا رو ورداره بیاره

خانواده‌ای هستم برای خودم، پَ چی؟

اگه از یکی دو ماه پیش تا حالا برات پیش اومده مردی حدودن شصت ساله رو جایی ببینی که به جوون بیس و دو-سه ساله‌ای که به نظر پسرش میاد و چند سالی هم بالاتر از بیس و دو-سه سال می‌زنه می‌گه خانواده!!!
تعجب نکنیا، بدون که من و بابام رو دیدی، بیا سلام و عرض ادب.

از دو ماه پیش که نصف شبی رفت بخوابه، زد چراغو خاموش کرد و گفتم اینجا خانواده زندگی می‌کنه که البته فقط خودم یه نفر بودم، شدم خانواده.
خانواده موبایل منو بیار، خانواده عینک منو بیار، خانواده برو این چکو بریز به حساب و الخ.