۱۳۸۹ آبان ۱۴, جمعه

گوساله‌ی تحت وب

فیلtering گوساله‌ای‌ست که وقتی بک‌گراند دلخواهم رو برای بلاگر آپلود می‌کنم، می‌جود و نوشخوارش می‌کند...

یه همچین خانواده‌ای دارم من

هر وقت دستم رو می‌برم طرف قفس قناری، شروع می‌کنه با دستم بازی کردن و سر و صدا کردن، چند شب پیش وقتی بابا خواست باهاش بازی کنه، هر بار فقط پرید اون طرف قفس و بهش بی‌محلی کرد، حالش گرفته شد...
خواهرم بهش گفت: "غصه نخور بابا! پرنده‌‌ها کرم‌خوارن، این(یعنی من) که دست‌شو می‌بره طرف قفس بوی کرم رو توی وجودش حس می‌کنه، میاد طرفش، شما کرم نداری، نمیاد طرفت..."

۱۳۸۹ آبان ۱۳, پنجشنبه

رابطه‌ی بازی

رابطه را...
اگر رو بازی کنی، به فاک می‌رود.
اگر دو رو بازی کنی، به فاک می‌رود.
اگر یه کم رو و بیشتر دو رو بازی کنی، به فاک می‌رود.
اگر یه کم دو رو و بیشتر رو بازی کنی، به فاک می‌رود.
اگر پشت و رو بازی کنی، به فاک می‌رود.
اگر زیر و رو بازی کنی، به فاک می‌رود.
اگر توش بازی نکنی، به فاک می‌رود.
اگر به بازی بگیریش، به فاک می‌رود.
کلا رابطه واسه‌ی این است که به فاک برود...

رابطه حتی اگر پشت و رو هم نداشته باشد... نه! اشتباه نکن، به فاک نمی‌رود! مثل گل که می‌گن پشت و رو نداره، به خودیِ خود پژمرده می‌شود... می‌شود عشق نا فرجام! پس بنابراین خودت به فاک می‌ری!

۱۳۸۹ آبان ۱۲, چهارشنبه

مرتیکه‌ی تحت وب

یکی از مواردی که در مواقع بی‌کاری‌های اینترنتی ازش لذت می‌برم وقتیه که دارم ایمیل‌هایی که به نظرم باحال میاد رو واسه رفقا فوروارد می‌کنم و از توی لیست دارم آدرس‌ها رو تیک می‌زنم، بعد اسم هر کس رو که می‌بینم، نسبت به شناختی که ازشون دارم، واکنش‌شون توی ذهنم نقش می‌بنده و لبخند میاد روی لب‌هام...

پ. ن: از یکشنبه شب، تلفن‌های منطقه‌مون قطع بود و اینترنت نداشتم، از خماری به استخون درد و فین فین افتاده بودم.
حتی دایل-آپ که مثل جنس بد می‌مونه واسه من هم گیرم نمیومد، رفتم کافی-نت!!! فکر کنم آخرین باری که رفته بودم کافی-نت دوران آموزشی بود...

۱۳۸۹ آبان ۷, جمعه

نکنید، نگویید، جان عزیزتان

به آدمی که دوستش دارید نگویید «شب خوش»، «خوش باشی»، «خوش بگذره»، «هر طور راحتی»؛‌ وقتی حالتان خوب است و حالش خوب است. از صد تا «عزیز» شنیدن ِ بدون «م» حال آدم را بدتر می‌کند کنایه‌ای که پشت‌اش قایم شده. حتا وقتی منظوری ندارید.

نوشته‌ی بالا، کار من نیست، فقط چند روز پیش توی گودر خوندم و خودم هم شِیر کردم.
ولی جان خودم «هر جور صلاح می‌دونی» هم همین تاثیری که اینا می‌ذاره رو حتی گاهی بدتر روی من می‌ذاره!

۱۳۸۹ آبان ۶, پنجشنبه

هِــــــی بدبختی؛ در اسرع وقت

یه یادداشت نوشته‌ام و چسبوندم روی مانیتور با این مضمون:
یادگیریِ کار کردن با ماشین لباس‌شویی و ماشین ظرف‌شویی در اولین فرصت

اولی واسه اینکه ننه‌م اینا که نیستن(یا مریض احوالن)، وقتی می‌رم حموم بی شورت نمونم، آخرش هم مجبور نشم برم شورت‌ها رو بریزم توی وان، شامپو سان‌سیلک بریزم روشون و با پا بکوبم!
دومی هم واسه اینکه تو همون موقعیت اولی، وقتی می‌خوام مثلا چایِ کوفتی رو کوفت کنم، با کوهی از لیوان نشسته توی سینک ظرف‌شویی برخورد نکنم تا مجبور بشم همه رو وایسم دونه دونه به صورت خود کفا(:پی) بشورم و آب بکشم!

پ. ن: به هیکلت بخند!
خانوم خونه هم خودتی!