۱۳۸۸ آبان ۹, شنبه

Within Temptation - Swan Song

اگه ترجمه ی کار ایراد داره، سخت نگیرین. آخه کار خودمه.

Winter has come for me, can't carry on
زمستان برای من آمده، نمی توانم ادامه بدهم
The chains to my life are strong but soon they'll be gone
رشته های زندگی من محکمند، اما بزودی از هم خواهند گسست
I'll spread my wings one more time
من یک بار دیگر بال هایم را خواهم گسترد

Is it a dream?
آیا این یک رویاست؟
All the ones I have loved calling out my name
همه ی آن هایی که دوستشان دارم، اسم مرا صدا می زنند
The sun warms my face
خورشید صورتم را گرم می کند
All the days of my life, I see them passing me by
تمام روزهای زندگیم را می بینم که از کنارم می گذرند

In my heart I know I can let go
در اعماق قلبم می دانم که می توانم بگذارم بروند
In the end I will find some peace inside
درآخر، درونم اندکی آرامش خواهم یافت
New wings are growing tonight
بال های تازه امشب رشد می کنند

Is it a dream?
آیا این این یک رویاست؟
All the ones I have loved calling out my name
همه ی آن هایی که دوستشان دارم، اسم مرا صدا می زنند
The sun warms my face
خورشید صورتم را گرم می کند
All the days of my life, I see them passing me by
تمام روزهای زندگیم را می بینم که از کنارم می گذرند

As I am soaring I'm one with the wind
همچنان که اوج می گیرم، با باد یکی هستم
I am longing to see you again, it's been so long
من باز مشتاق دیدار تو هستم، خیلی وقته که ندیدمت
We will be together again
ما دوباره کنار هم خواهیم بود

Is it a dream?
آیا این این یک رویاست؟
All the ones I have loved calling out my name
همه ی آن هایی که دوستشان دارم، اسم مرا صدا می زنند
The sun warms my face
خورشید صورتم را گرم می کند
All the days of my life, I see them passing me by
تمام روزهای زندگیم را می بینم که از کنارم می گذرند



۱۳۸۸ آبان ۸, جمعه

امروز

عجب هشت بازاریه امروز...
یازده سال و یک ما و یک روز پیش هم یه همچین بساطی بود. 77/7/7
هفت عدد خیلی تاپیه، ولی من همیشه هشت رو بیشتر دوس داشتم، یادمه اون سال ها یه برنامه ای از صداوسیما پخش میشد که اسمش هم یادم نیس، مثلا واسه نوجوون ها بود.. بعد این "حسین رفیعی" هی میومد میگفت: هبتِ هبتِ هبتادوهبت...

همیشه از قدیم این حس رو داشتم که وقتی یک روز توی ایران از لحاظ تاریخ و اینا خیلی خاص میشه، جزو مسخره ترین و کسل کننده ترین روزها میشه، خصوصا اگر که جمعه هم باشه.
حالا یازده سال و یک ماه و یک روز دیگه هم میشه 99/9/9 البته به پای 1999/9/9 که نمی رسه ولی خوب...
البته امروز رو به خاطر این خیلی خاص می دونن که امام هشتم هم تاریخ تولدش با همین تاریخ مطابقت پیدا کرده..

۱۳۸۸ آبان ۷, پنجشنبه

خدایش بیامرزد

دیروز بعدازظهر دخترعموی بابام فرت...
فکر کنم تو کل عمرم، تعداد دفعاتی که دیده بودمش به دو رقمی نمی رسید.
اون وقت از صبح تا حالا درگیر قبرستون بودم، خسته شدم...

۱۳۸۸ آبان ۳, یکشنبه

هویجوری

چهار و یک دقیقه ی صبح...   تیک تاک
پنجره بازه...
صدای کش کش و خش خش جاروی صفور میاد.
پرده قر می ده، پس باد هم میاد.
مدیا پلیر متال، کلاسیک، پاپ و ... قرقاطی می پخشه.
راننده ی اتولی که داره تو بزرگراه میرونه، گاز رو جوری پر کرده که از سی ثانیه قبل و بعد اینکه رد شد. صدای موتور(یا اگزوزسوراخش) میاد.
همچنین صدای موسیقیش...
پسره تو خواب جابه جا میشه، تختش قیژقیژ می کنه.
کانکشنم میگه که از مرز یک هفته کانکتِ مداوم رد کرده.
گوشی زر می زنه که اس ام اس به لاس وگاس نمیره.
در عوض پیغام دلیوری موفق ارسال ساعت هشت شب(هشت ساعت قبل) به انزلی رو اعلام می کنه.

پ. ن: آمپر زده بالا! می دونم، در عوض کلی شادتر از این چند شب گذشتم.
پ. ن: کلا وقتی با صداش در گوشم زمزمه می کنه، تا کلی ساعت بعدش من به سادگی خودمو لو می دم.

۱۳۸۸ آبان ۲, شنبه

گاهی وقتا یه مدلی می شم که حتی خودم نمی فهمم چه مرگمه...
دقیقا چه غلطی باید بکنم تا حالم Ok بشه، نمی دونم.
این موقع ها حس می کنم مثالٍ خر تو گل گیر کردم، اما هر چی دور و برم رو نگاه می کنم فقط به پوچی می رسم.
نه سمی دارم، نه گوشام درازه. اما یه خورده که بیشتر دقت می کنم انگار که گوش مخملی های اطرافم  زیادتر از قبل شده.

اما اینو هم می دونم که فقط می تونم ساعت ها راه برم و تو تنهاییم غرق بشم.
یا اینکه
روی صندلیم بشینم، سر رو به پشتیش تکیه بدم و اون هم تا جایی که فنرش اجازه می ده خم بشه، یه موسیقی خاص رو بذارمو پشت سر هم فقط همون رو گوش کنم.
فقط گاهی کمتر یا بیشتر طول می کشه...

پ. ن: خر و احمق این روزا خیلی زیاد شده، از قبل خیلی بیشتره.

۱۳۸۸ آبان ۱, جمعه

تنوع

خوب من از اولش هم که تصمیم نداشتم بلاگفا برم، اما از اونجایی که چندتا از دوستان که با هم شروع کردیم بلاگفا رو پیشنهاد دادن، ولی آخرش فقط خودم موندم...
تصمیم گرفتم حالا که تک نفره شدم، آدرسم رو انتقال بدم به اینجا... خیلی از رفقا اومده بودن اینجا، این آخر سر هم که سلمان اومد، منم دیدم تا آرشیوم بیشتر از این نشده کلا نقل مکان کنم که حوصله کنم نظرها رو هم ثبت کنم.
که امشب تموم شد، ولی حیف که نظرها رو نمیشه به تاریخ اصلش گذاشت و همشون به تاریخ بیست و سوم اکتبر ثبت شد.

فعلا همین.