یه رفیق مردی دارم، اهلِ نصف جهون، اصن فقط همین یه دونهست که اهلِ اصفهونه، خودشم میدونه چقدر دوسش دارما!
حالا نمیدونم امشب چرا یهو یاد این قضیه افتادم...
زیاد با تلفن نمیحرفیم، منتها همون معدود دفعاتی هم که حرف زدیم و میزنیم، نکتهی باحالش اینه که اولش بدونِ لهجه و با فارسیِ ثلیث صحبت میکنه، ولی خوب یه 5دقیقه که میگذره یواش یواش لهجهی ناز اصفهانیش شروع میشه و هی گسترش پیدا میکنه تا بعد از ده دقیقه دیگه همهی کلامشو تحت شعاع قرار میده، آی خوشم میاد... :دی
یعنی الان خیلی تابلو شد کیو میگم؟